obrońca

Encyklopedia PWN

prawo przedstawiciel procesowy oskarżonego (podejrzanego, skazanego) obowiązany do podejmowania całokształtu czynności procesowych korzystnych dla osoby reprezentowanej, zmierzających do odparcia oskarżenia lub złagodzenia odpowiedzialności karnej;
wyznaczony (delegowany) do obrony oskarżonego,
międzynar. organizacja utworzona i zdominowana przez komunistów, deklarująca walkę o pokój w stosunkach międzynar. i rozbrojenie;
Polski Komitet Obrońców Pokoju, od 1958 pod nazwą Ogólnopolski Komitet Pokoju,
organizacja społ., zał. 1949, związana ze zdominowanym przez komunistów międzynar. ruchem obrońców pokoju (zapoczątkowanym 1948 na Międzynar. Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju we Wrocławiu);
zrzeszenie 34 związków rezerwistów i kombatantów; utworzona 9 II 1928 w Warszawie w celu konsolidacji wszystkich organizacji kombatanckich II RP, działała do 1939;
grono adwokatów pol. w Królestwie Pol., którzy w okresie rewolucji 1905–07 udzielali pomocy prawnej działaczom rewolucyjnym aresztowanym przez władze rosyjskie;
konspiracyjna organizacja polit.-wojsk., utworzona 1 X 1939 przez żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza po rozwiązaniu Zgrupowania Korpusu Ochrony Pogranicza gen. W. Orlika-Rückemanna;
wystąpienie zbrojne AK przeciw Niemcom rozpoczęte 1 VIII w Warszawie.
Berenson Leon, ur. 1882, Warszawa, zm. 23 IV 1941, tamże,
adwokat, publicysta;
Patek Stanisław, ur. 1 V 1866, Rusinów k. Kozienic, zm. 22 VIII 1944, Warszawa,
prawnik, dyplomata, adwokat;
Arkadhi, Arkadi,
klasztor Przemienienia Pańskiego na Krecie, na południowy wschód od Rethimno, symbol walki o wyzwolenie Krety spod panowania tureckiego;
Belo Carlos Felipe Ximenes, ur. 3 II 1948, Baucau,
biskup katol. z Timoru Wschodniego, obrońca praw człowieka, salezjanin;
Borucki Henryk Ewaryst, pseud. Czarny, ur. 26 X 1913, Warszawa, zm. 10 VI 1969, tamże,
działacz konspiracji; generał Komendy Obrońców Polski (KOP) i Polskiej Armii Ludowej (PAL);
Cyceron, Marcus Tullius Cicero, ur. 3 I 106, Arpinum (Lacjum), zm. 7 XII 43 r. p.n.e., Formianum k. Kajety,
rzymski mówca, mąż stanu, filozof.
Fidei Defensor
[łac., ‘obrońca wiary’]
(F.D.), ang. Defender of the Faith, Obrońca Wiary,
tytuł przysługujący od 1521 królowi Anglii (następnie Wielkiej Brytanii);
Friedman
[frị:dmən]
Milton Wymowa, ur. 31 VII 1912, Nowy Jork, zm.16 XI 2006, San Francisco,
ekonomista amerykański, twórca monetaryzmu.
miasto wojewódzkie (woj. pomor.), pow. grodzki, przy ujściu Wisły do Zat. Gdańskiej.
środki prawne zapewniające ochronę praw i interesów uczestników postępowania karnego, zwłaszcza oskarżonego, w procesie karnym.
Henryk VIII, z dynastii Tudorów, ur. 28 VI 1491, Greenwich k. Londynu, zm. 28 I 1547, Londyn,
król Anglii i Irlandii.

Słownik języka polskiego PWN

obrońca
1. «ten, kto broni kogoś lub czegoś przed napaścią, krytyką lub innym zagrożeniem»
2. «osoba upoważniona do obrony oskarżonego w sądzie»
3. «w piłce nożnej, hokeju itp.: gracz należący do grupy broniącej dostępu do bramki swojej drużyny»

• obrończyni
obrońca z urzędu «prawnik wyznaczony przez sąd do obrony oskarżonego, którego nie stać na pokrycie kosztów obrony»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia