obcowanie

Encyklopedia PWN

świętych obcowanie, łac. communicatio sanctorum,
artykuł wiary chrześcijańskiej (wymieniony w Apostolskim Składzie Wiary);
Bacon
[bẹıkən]
Francis Wymowa, baron of Verulam, ur. 22 I 1561, Strand k. Londynu, zm. 9 IV 1626, Londyn,
angielski mąż stanu i filozof, prawnik.
chasydyzm
[hebr. chasid ‘pobożny’],
nazwa 3 religijnych ruchów pietystycznych (pobożnościowych) w judaizmie, przeważnie o charakterze mistycznym.
Chełmoński Józef, ur. 7 XI 1849, Boczki k. Łowicza, zm. 6 IV 1914, Kuklówka k. Grodziska Mazowieckiego,
malarz, jeden z najwybitniejszych twórców malarstwa realistycznego w Polsce.
Chopin Wymowa, Szopen, Fryderyk (Franciszek), ur. 1 III (22 II?) 1810, Żelazowa Wola, zm. 17 X 1849, Paryż,
najwybitniejszy kompozytor polski, słynny pianista, współtwórca europejskiego romantyzmu.
Diogenes z Synopy, Diogénēs Synōpeús, ur. ok. 413, zm. 323 p.n.e.,
filozof grecki ze szkoły cyników.
Eybelwieser
[i bəlwi:zər]
Johann Jacob, ur. 1667(?), Wiedeń(?), zm. przed 4 I 1744 (data pogrzebu), Wrocław,
malarz austr., czynny na Śląsku;
jeden z systemów ekranowej komunikacji tekstowej, realizowanej w programach telewizyjnych za pomocą zakodowanych sygnałów;
Gombrowicz Witold Marian, ur. 4 VIII 1904, Małoszyce k. Opatowa, zm. 25 VII 1969, Vence (Francja),
prozaik, dramatopisarz, eseista, autor Ferdydurke i Dziennika.
Hartwig Julia, ur. 14 VIII 1921, Lublin, zm. 14 VII 2017, Gouldsboro,
siostra Edwarda i Walentego, żona Artura Międzyrzeckiego, poetka, eseistka, tłumacz.
Hugo
[ügọ]
Victor Marie Wymowa, ur. 26 II 1802, Besançon, zm. 22 V 1885, Paryż,
francuski poeta, dramaturg, powieściopisarz, polityk, przywódca i teoretyk romantyzmu.
incest
[łac.],
obcowanie płciowe z osobą blisko spokrewnioną, → kazirodztwo.
Ingarden Roman Witold, ur. 5 II 1893, Kraków, zm. 15 VI 1970, tamże,
filozof i estetyk.
intuicjonizm
[ang. intuitionism < łac. intueri ‘wglądać’, ‘przeczuwać’],
filoz. kierunek w teorii poznania, wg którego głównie lub jedynie wartościowym sposobem poznania jest intuicja, rozumiana jako niewyrażalny w języku akt bezpośredniego, ale nie zmysłowego obcowania z przedmiotem, pozwalający na przeżycie jego konkretnej, niepowtarzalnej natury (istoty, wewnętrznego sensu).
zwerbalizowana ocena i interpretacja dzieła muzycznego i/lub jego wykonania dokonywana wg zespołu kryteriów wartości dominującego w danej epoce.
inform. edukacyjny język programowania oprac. przez S. Paperta 1967 jako uboższa wersja Lispu;
medium
[łac., ‘środek’]:
Pasternak Boris L., ur. 10 II 1890, Moskwa, zm. 30 V 1960, Pieriediełkino k. Moskwy,
rosyjski poeta, prozaik i tłumacz.
prostytucja
[łac.],
uprawianie stosunków seksualnych w celach zarobkowych;
pierwotne określenie bóstwa, a także rzeczy i osób mu bliskich;

Słownik języka polskiego PWN

obcować
1. «kontaktować się z kimś lub czymś blisko»
2. «mieć stosunki płciowe z kimś»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia