ożywienie

Encyklopedia PWN

Azariasz, Ozjasz, ur. 781 p.n.e., zm. ok. 739 p.n.e.,
władca staroż. królestwa Judy (Królestwa Południowe);
bałtycki, region, ang. Baltic Region, niem. Ostseeraum, Ostseegebiet,
termin używany niekiedy w odniesieniu do Morza Bałtyckiego oraz obszarów lądowych powiązanych z nim geogr., gosp., ekol. i polit.
Berlin Zachodni, Westberlin Wymowa,
od 1948 do X 1990 odrębna jednostka polityczna;
ekon. zjawisko braku pracy zarobkowej dla osób zdolnych do pracy i gotowych do jej podjęcia na typowych warunkach płacowych występujących w gospodarce.
biblioteka
[gr.],
instytucja, która pełni określone funkcje społeczne (badawcze, edukacyjne, kulturalne, rekreacyjne) przez planowe gromadzenie, opracowanie i udostępnianie zbiorów oraz informowanie o nich; potocznie także pomieszczenie dla książek (budynek, lokal, mebel) i księgozbiór.
Bliski Wschód, Środkowy Wschód, ang. The Middle East Wymowa, Near East, fr. Moyen-Orient Wymowa, Proche-Orient,
nazwa stosowana najczęściej w odniesieniu do rozległego obszaru położonego na styku Europy, Azji i Afryki.
Chełmoński Józef, ur. 7 XI 1849, Boczki k. Łowicza, zm. 6 IV 1914, Kuklówka k. Grodziska Mazowieckiego,
malarz, jeden z najwybitniejszych twórców malarstwa realistycznego w Polsce.
con anima
[kon anịma; wł.],
muz. z ożywieniem, żywo;
con spirito
[kon spịrito; wł.],
muz. z ożywieniem;
ekon. systematyczne zmiany ogólnego poziomu aktywności gospodarczej występujące na tle długookresowego trendu;
ekon. dzień bardzo dużego, blisko 13%, spadku cen akcji na giełdzie papierów wartościowych w Nowym Jorku (29 X 1929),
Czechosłowacja, Československo,
państwo w środkowej Europie istniejące 1918–92.
dźinizm
[sanskr. jina ‘zwycięzca’],
indyjska religia monastyczna o charakterze uniwersalistycznym oraz system filozoficzny, który rozwinął się z nauki o etyczno-soteriologicznym charakterze, propagowanej na terenie północnych Indii (Bihar i pogranicze Nepalu) na przełomie VI i V w. p.n.e. przez Mahawirę Wardhamanę (Dźinę).

Materiały dodatkowe

Berrecci Bartolomeo, wnętrze kaplicy Zygmuntowskiej (Królewskiej, Jagiellońskiej), p.w. Wniebowzięcia NP Marii

Słownik języka polskiego PWN

ożywienie
1. «podniecenie, poruszenie»
2. «intensyfikacja lub rozkwit czegoś»
ożywićożywiać
1. «przywrócić kogoś do życia»
2. «wywołać podniecenie, uczynić weselszym»
3. «sprawić, że coś staje się intensywniejsze»
4. «pozbawić monotonii, uczynić coś ciekawszym lub ładniejszym»
5. «spowodować, że coś sprawia wrażenie, że żyje»
ożywiony
1. «mający dużo energii»
2. «intensywny lub przybierający na sile»
3. «obdarzony życiem»
ożywić sięożywiać się
1. «stać się weselszym, energiczniejszym»
2. «stać się intensywniejszym, prężniejszym lub bardziej urozmaiconym»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia