normatywny

Encyklopedia PWN

organy prasowe służące do urzędowego ogłaszania aktów normatywnych i in. aktów prawnych;
elitaryzm
[fr. élire < łac. eligere ‘wybierać’],
w znaczeniu normatywnym (elitaryzm normatywny) pogląd głoszący potrzebę i słuszność wyodrębnienia w społeczeństwie elity;
klauzula
[łac. clausula ‘zakończenie’, ‘zamknięcie’],
prawo zastrzeżenie ograniczające lub rozszerzające skutki umowy, traktatu lub dokumentu prawnego.
termin wieloznaczny dotyczący porozumiewania się językiem zgodnie z obowiązującą w danym społeczeństwie i zwyczajowo utrwaloną normą językową, czyli zespołem jednostek językowych oraz reguł określających sposób ich realizacji w tekstach mówionych i pisanych.
w aspekcie pragmatycznym — nauka o metodach działalności nauk. i stosowanych w nauce procedurach badawczych;
moralność
[fr. moral < łac. moralis ‘dotyczący obyczajów’]:
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia