nieformalne

Encyklopedia PWN

jedno z podstawowych pojęć socjologii. Grupa społeczna jest zbiorowością ludzi zespolonych więzią społeczną, przejawiającą się w poczuciu łączności, przynależności grupowej i działaniu na rzecz realizacji wspólnych celów.
socjol. kulturowo akceptowany związek między osobami przeciwnej płci, w którym utrzymywanie stosunków seksualnych jest aprobowane i z którym jest związane oczekiwanie, że narodzą się w nim dzieci.
gentlemen’s agreement
[dżẹntəlmənz əgrị:mənt; ang., ‘układ dżentelmeński’] Wymowa,
prawo w stosunkach międzynarodowych nieformalne, najczęściej ustne, porozumienie między reprezentantami państw, nawet bez wykazywania się formalnymi pełnomocnictwami, nie będące umową międzynarodową;
Brystygierowa, Bristigerowa, Julia, pseud. Daria, Ksenia, Luna, ur. 25 X 1902, Stryj, zm. 9 X 1975, Warszawa,
działaczka komunist.; podpułkownik w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego (MBP);
w staroż. Rzymie nieformalne zgromadzenie.
otoczenie władcy i jego rodziny, dostojników świeckich i duchownych składające się z urzędników, domowników (łac. familiares), służby; ośrodek władzy i kultury będący nieformalną instytucją.
jeden z głównych nurtów filozofii współczesnej jego przedstawiciele głoszą, że podstawowym celem filozofii jest analiza pojęć, twierdzeń i problemów filozoficznych. Ponieważ pojęcia te i twierdzenia są wyrażane w języku, filozofia analityczna jest analizą języka; bywa także określana mianem filozofii lingwistycznej;
nieformalne ugrupowanie artyst., istniejące od 1966 do pocz. lat 80. (ostatnia wystawa 1980);
heterie
[gr. hetaireíai ‘grupy przyjaciół’]:
nieformalne stowarzyszenie banków komercyjnych (z różnych państw), które udzieliły niegwarantowanych kredytów rozmaitym podmiotom, także prywatnym;
nieformalne stowarzyszenie przedstawicieli rządów 19 państw wierzycielskich,
Le Nain de Tillement
[lö nę̣ dö tilmạ̃]
Louis Sébastien, ur. 1637, Paryż, zm. 1698, tamże,
historyk francuski;
Mączak Antoni, ur. 30 III 1928, Lwów, zm. 6 III 2003, Warszawa,
historyk. Uczeń M. Małowista;
moczarowcy, partyzanci,
nieformalne ugrupowanie polit. utworzone w latach 60. przez M. Moczara
nomenklatura
[łac.],
politol. zastrzeżony tradycją polityczną lub formalnie usankcjonowany wykaz stanowisk kierowniczych w organach państw., instytucjach publicznych i urzędach, których obsadzenie wymaga opinii i decyzji określonego organu partii rządzącej.
socjol. zasady określające funkcjonowanie jednostki w obrębie grupy lub społeczeństwa;
nieformalne ugrupowanie polit. w okresie Sejmu Czteroletniego 1788–92, stronnictwo patriotyczne.

Słownik języka polskiego PWN

nieformalny «niezgodny z obowiązującymi przepisami, niemający oficjalnego charakteru»
• nieformalnie • nieformalność
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia