nieżyty nosa

Encyklopedia PWN

med. polipowate zwyrodnienia błony śluzowej nosa;
med. stan zapalny błony śluzowej, w którym oprócz cech zapalenia występuje wydzielanie śluzu;
ozena
[łac. < gr.],
zanikowy nieżyt nosa,
przewlekły nieżyt nosa z ropnymi, cuchnącymi strupami w jamach nosa, z zanikiem i wysychaniem śluzówki nosa.
farm. środek o działaniu antyhistaminowym i słabym sympatykomimetycznym;
lek α-adrenergiczny obkurczający miejscowo naczynia krwionośne błony śluzowej nosa;
katar sienny, gorączka sienna,
choroba alergiczna, w której alergenem są pyłki kwiatowe niektórych roślin;
wyciąg z pyłków różnych roślin, stosowany zarówno w celu określenia przyczyny uczulenia (a.p. do celów diagnostycznych), jak i leczniczo (a.p. do celów leczn.) w schorzeniach alergicznych spowodowanych przez pyłki roślinne,
lek przeciwhistaminowy;
krztusiec, koklusz,
ostra choroba zakaźna, wysoce zaraźliwa, gł. wieku dziecięcego, wywoływana przez pałeczki Bordetella pertussis;
lek przeciwhistaminowy;
lek α-adrenergiczny (pobudza w sposób wybiórczy receptor adrenergiczny α; receptory);
med. ciężki sapiący oddech u niemowlęcia;
miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w G. Wałbrzyskich, nad Szczawnikiem (dopływ Pełcznicy), na wys. ok. 400 m.
farm. handl. nazwa preparatu stosowanego w nieżycie błony śluzowej nosa; → tymazolina.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia