nicość

Encyklopedia PWN

filoz. w metafizyce i ontologii synonim niebytu.
Krynicki Ryszard, ur. 28 VI 1943, Sankt Valentin (Dolna Austria),
poeta, tłumacz;
Sartre
[sartr]
Jean-Paul Wymowa, ur. 21 VI 1905, Paryż, zm. 15 IV 1980, tamże,
francuski filozof, pisarz, krytyk literacki i publicysta, główny przedstawiciel egzystencjalizmu.
Andonịu Tạkis, Takis Antoniou, ur. 1932, Agrinion,
poeta grecki;
jedno z najważniejszych i najbardziej ogólnych pojęć filozoficznych, oznaczające: 1) wszystko, co istnieje, tzn. zbiór wszystkich rzeczy w ogóle; 2) każdą poszczególną rzecz, o ile stanowi ona pewien odrębny od innych rzeczy zespół treści; 3) sam „moment istnienia”, tzn. to, że każda rzecz lub ich zbiór różnią się od nicości.
Dürrenmatt Friedrich, ur. 5 I 1921, Konolfingen, zm. 14 XII 1990, Neuchâtel,
szwajcarski pisarz, reżyser i teoretyk teatru, tworzący w języku niemieckim.
ex nihilo nihil fit
[łac., ‘z niczego nic nie powstaje’],
z niczego nic nie powstaje — łacinska forma (Lukrecjusz O naturze wszechrzeczy) sentencji sformułowanej przez eleatów (Melissos z Samos), ukazująca sprzeczność w pojęciu stawania się bytu;
kreacja
[łac.],
filoz. w metafizyce akt, za pośrednictwem którego Bóg powołuje do istnienia świat z nicości (creatio ex nihilo).
kreacjonizm
[łac. creatio ‘tworzenie’],
pogląd filozoficzny
Moravia Alberto, właśc. A. Pincherle, ur. 28 XI 1907, Rzym, zm. 26 IX 1990, tamże,
włoski prozaik, eseista i dziennikarz.
Morsztyn Jan Andrzej, ur. 24 VI 1621, k. Krakowa, zm. 8 I 1693, Paryż,
stryj Stanisława, poeta.
filoz. w metafizyce to, co nie istnieje;
Nowak Leszek, ur. 7 I 1943, Więckowice, zm. 20 X 2009, Poznań,
filozof;
Pascal
[paskạl]
Blaise Wymowa, ur. 19 VI 1623, Clermont, zm. 19 VIII 1662, Port-Royal,
francuski filozof, matematyk, fizyk i pisarz.
filoz. w filozofii najbardziej podstawowe powody, dla których jakaś dziedzina rzeczywistości (przedmiotowej lub wewnątrzpodmiotowej) istnieje lub przybiera określoną strukturę.
Skarga umierającego, Żale umierającego,
polski średniowieczny wiersz, nieznanego autorstwa;
stwarzanie, gr. ktísis, génesis, poíēsis, łac. creatio,
w metafizyce i teologii chrześc. akt, przez który samoistny Byt (Bóg) powołuje do istnienia byty przygodne;
Szymborska Wisława, ur. 2 VII 1923, Kórnik k. Poznania, zm. 1 II 2012, Kraków,
poetka, autorka Wołania do Yeti i Chwili.
filoz. u M. Heideggera: w odróżnieniu od lęku, który jest spowodowany czymś określonym, przerażenie wywołane nieokreśloną nicością.

Słownik języka polskiego PWN

nicość
1. «nieistnienie»
2. «marność, bezwartościowość»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia