nadwieszonymi

Encyklopedia PWN

dziedzina budownictwa obejmująca wszelkiego rodzaju budynki i konstrukcje inżynieryjne wykonane z drewna, wyróżniająca się specyficznym charakterem tworzywa, odrębnymi metodami technologii, systemem konstrukcji i formą artystyczną.
łuk, łęk,
arch. element konstrukcyjny lub dekoracyjny, zakrzywiony i podparty na obu końcach.
ambona
[gr. ámbōn ‘podwyższenie’],
kazalnica,
kazalnica, jeden z gł. elementów wyposażenia kościoła chrześc., służy do odczytywania tekstów liturgicznych, wygłaszania kazań (w Kościele katol. obecnie nie używana);
baldachim
[wł. baldacchino < łac. Baldac ‘Bagdad’],
szt. plast.:
balkon
[wł.],
nadwieszony, otwarty element architektoniczny, wysunięty nieco przed lico ściany zewnętrznej budynku, pełniący funkcję użytkową i dekoracyjną;
hurdycja
[fr.],
drewniana galeria nadwieszona u szczytu muru warownego;
w najszerszym znaczeniu styl w sztuce osadnictwa eur. w posiadłościach zamorskich;
spotykany w architekturze mołdawskiej (Rumunia) sposób przykrywania wnętrza kopułą, której średnica została zmniejszona dzięki systemowi konstrukcyjnemu;
wykusz
[czes. < niem.],
występ nadwieszony na zewnętrznej ścianie budynku lub murze obronnym, na ogół podtrzymywany wspornikami, z oknami lub otworami strzelniczymi, nakryty osobnym dachem;

Słownik języka polskiego PWN

nadwiesićnadwieszać «zbudować tak, aby górna część budowli wystawała»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia