naśladować

Encyklopedia PWN

floren
[łac. flos ‘kwiat’, od wyobrażenia lilii w herbie Florencji]:
fotel
[fr. fauteuil < łac. faldistorium],
siedzisko, zazwyczaj jednoosobowe, z oparciem i bocznymi poręczami;
Francken
[frạŋkən],
rodzina malarzy flamandzkich, działających w Antwerpii od końca XVI do połowy XVII w.;
Frencel, Brancel, Michał, ur. 2 II 1628, Běčicy (niem. Pietzschwitz), zm. 29 VI 1706, Budestecy (niem. Grosspostwitz),
ojciec Abrahama, jeden z twórców górnołużyckiego języka lit., pastor;
georgika
[gr.],
poemat dydaktyczny sławiący pracę i uroki życia na wsi;
Giunta
[dżụnta],
Junta,
wł. rodzina księgarzy i wydawców;
rzem. artyst. tkanina dekoracyjna jednostronna, naśladująca obraz;
Gottsched
[gọtsze:t]
Johann Christoph Wymowa, ur. 2 II 1700, Juditten (obecnie część Kaliningradu), zm. 12 XII 1766, Lipsk,
niemiecki teoretyk literatury i teatru, pisarz;
poligr. najstarszy rodzaj pisma drukarskiego, w początkowym okresie rozwoju drukarstwa naśladujący odręczne pismo kodeksowe;
grisaille
[grizạj; fr.]:
inform. gry wymagające do przeprowadzenia rozgrywki programu komputerowego; także programy komputerowe pozwalające jednemu lub więcej użytkownikom na rozgrywanie gier;
Guandi, Kuan-ti, zw. Guan Yu, Kuan Jü, data ur. nieznana, zm. 219,
chiń. wódz z Epoki Trzech Królestw, czczony później (od dyn. Ming) jako bóg wojny;
rodzina weneckich malarzy i rysowników działających w XVIII i na początku XIX w.:
gulden
[niem., ‘złoty’]:
gwarek, Gracula religiosa,
ptak z podrodziny szpaków;
rezydencja cesarza Hadriana w Tiburze (ob. Tivoli); wzniesiona na początku II w. w rozległym parku (pow. 56 ha);
japoński gatunek poet., poemat 17-zgłoskowy (3 wersy: 5/7/5 sylab);
halerz
[niem. Heller ‘pochodzący z Hall’]:
polski ruch społeczno-wychowawczy dzieci i młodzieży.

Słownik języka polskiego PWN

naśladować
1. «wzorować się na kimś, na czymś, postępować podobnie jak ktoś inny»
2. «odtwarzać, udawać kogoś, coś»

• naśladowca
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia