naśladować

Encyklopedia PWN

O naśladowaniu Chrystusa, łac. De imitatione Christi,
utwór przypisywany augustianinowi Tomaszowi à Kempis, napisany przed 1418 w formie podręcznika życia chrześcijańskiego;
mimesis
[gr.],
kategoria estetyczna wykształcona na gruncie filozofii starożytnej Grecji dla określenia sposobu naśladowania rzeczywistości w sztuce;
Augustyn, Augustyn z Hippony, Augustyn Aureliusz, łac. Aurelius Augustinus, święty, ur. 13 XI 354, Tagasta, Numidia (ob. Suk Ahras, Algieria), zm. 28 VIII 430, Hippo Regius (Hippona, ob. Labda k. Annaby, Algieria),
najznamienitszy Ojciec Kościoła i jeden z czterech wielkich Doktorów Kościoła zachodniego, główny autorytet filozofii i teologii zachodniej do XIII wieku.
otoczenie władcy i jego rodziny, dostojników świeckich i duchownych składające się z urzędników, domowników (łac. familiares), służby; ośrodek władzy i kultury będący nieformalną instytucją.
pastisz
[fr. < wł. pasticcio ‘pasztet’],
utwór lit. lub dzieło sztuki powstałe w wyniku celowego naśladowania jakiegoś twórcy, szkoły lub epoki, bez intencji fałszerstwa (jednak bliskie cechom falsyfikatu).
każde pismo (zbiór znaków graficznych) utrwalone na nośniku pisma stosowanym w poligrafii do składania tekstów, np. na czcionkach, matrycach (linotypowych, monotypowych i in.), fotomatrycach czy też w postaci fontów komputerowych.
artystyczne ukształtowane i zdobione wyroby garncarskie, fajansowe, kamionkowe i porcelanowe.
devotio moderna
[łac., ‘nowa pobożność’],
kierunek duchowości rel. związany z tzw. braćmi i siostrami wspólnego życia oraz kanonikami regularnymi z Windesheim,
Friedman
[frị:dmən]
Milton Wymowa, ur. 31 VII 1912, Nowy Jork, zm.16 XI 2006, San Francisco,
ekonomista amerykański, twórca monetaryzmu.
Germanie, Germanowie,
grupa ludów indoeuropejskich;
Jezus Chrystus
[gr. Iēsoús < hebr. Yě(hô)šû‘a ‘Jahwe zbawieniem’, skrócone do Yěšû‘],
Jezus z Nazaretu, ur. między 8 a 7 r. p.n.e., zm. 7 IV 30(?) r. n.e.,
założyciel i centralna postać chrześcijaństwa, które uważa go zarazem za człowieka i wcielonego Syna Bożego.
antropol., etnol., muz.:
koronka
[łac.],
ażurowa materia wzorzysta, wykonywana ręcznie lub maszynowo z nici lnianych, rzadziej jedwabnych (koronki maszynowe, także koronki bawełniane), zwykle białych, w XVIII i XIX w. również czarnych.
Krasicki Ignacy, hrabia, kryptonim X.B.W., ur. 3 II 1735, Dubiecko k. Przemyśla, zm. 14 III 1801, Berlin,
poeta, prozaik, encyklopedysta, przez współczesnych zwany księciem poetów; biskup warmiński i arcybiskup gnieźnieński.
w starożytności moda na naśladowanie obyczajów spartańskich (ubiór i obuwie, zarost i fryzura, zwyczaje higieniczne, elementy wychowania fiz., surowy sposób życia, ostentacyjna powaga i surowość) w Atenach i in. miastach gr. w V i IV w. p.n.e.;
Loyola
[lojọla]
Ignacy, Ignacio de Loyola Wymowa, łac. Ignatius de Loyola, właśc. Iñigo López de Racalde Wymowa, święty, ur. 23 X 1491, zamek Loyola, prow. Guipúzcoa (Baskonia), zm. 31 VII 1556, Rzym,
hiszpański teolog, ksiądz, założyciel Towarzystwa Jezusowego.
Manutius, Manucjusz, Aldus, ur. 1449, zm. 8 II 1515,
wł. drukarz, wydawca;
mardża at-taklid
[arab.],
pers. mardża-i taghlid
[dosłownie ‘źródło naśladowania’], w szyizmie (dżafarycka szkoła prawna) tytuł nadawany uczonym teologom (mudżtahidom) o największym autorytecie;
Morfeusz, Morpheús
[gr. morphḗ ‘kształt’, ‘postać’],
mit. gr. w Metamorfozach Owidiusza jedno z tysiąca dzieci Hypnosa;

Słownik języka polskiego PWN

naśladować
1. «wzorować się na kimś, na czymś, postępować podobnie jak ktoś inny»
2. «odtwarzać, udawać kogoś, coś»

• naśladowca
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia