monarszy

Encyklopedia PWN

Bodin
[bodę̣],
Bodinus, Jean Wymowa, ur. 1530, Angers, zm. 1596, Laon,
francuski prawnik i twórca myśli politycznej doby odrodzenia, ideolog francuskiego absolutyzmu.
władca cesarstwa, tytuł monarszy wywodzący się od jednego z członów imienia Gajusza Juliusza Cezara (Cezar);
klientela
[łac.],
klientelizm:
rycerstwo
[rycerz < staroczes. rytieř < średnio-wysoko-niem. ritaere ‘jeździec’],
łac. militia, ang. chivalry, fr. chevalerie, niem. Rittertum,
warstwa społeczna złożona z konnych wojowników, istniejąca w Europie łacińskiej w epoce dojrzałego i późnego średniowiecza (XI–XV w.).
Sekretariat Stanu Królestwa Polskiego, ros. Stats-siekrietariat Carstwa Polskogo,
urząd powołany w Petersburgu na mocy konstytucji Królestwa Polskiego 1815;
okres historii w kręgu kultury europejskiej obejmujący czasy między upadkiem cesarstwa rzymskiego a przemianami zachodzącymi w Europie w dobie odrodzenia;
absolutyzm
[łac. absolutus ‘zupełny’, ‘bezwzględny’],
system władzy w monarchiach europejskich epoki wczesnonowożytnej (XVI–XVIII w.), w których władca sprawował pełnię władzy suwerennej (suwerenność), ograniczoną jedynie zasadami prawa naturalnego oraz podstawowymi normami ustrojowymi (np. porządek sukcesji tronu).
faza absolutyzmu w Europie w 2. połowie XVIII w.;
administracja
[łac.],
zawiadywanie, zarządzanie, także zespół zarządzający (kierujący) czymś.
Akt supremacji, Act of Supremacy,
akt Parlamentu angielskiego uchwalony 1534; ustanawiał zwierzchnictwo monarchy nad Kościołem w państwie angielskim;
aratrum regale
[łac., ‘pług królewski’],
jednostka miary powierzchni gruntu;
Baldwin I, Baudouin I Wymowa, flam. Boudewijn I, z dynastii Koburgów, ur. 7 IX 1930, zamek Stuyvenberg k. Brukseli, zm. 31 VII 1993, Motril (Hiszpania),
król Belgów od 1951, najstarszy syn Leopolda III;
Barclay
[bạ:rkli]
William, ur. ok. 1546, Aberdeen, zm. 1608, Angers,
szkocki prawnik i teoretyk absolutyzmu,
Bolesław I Chrobry, z dynastii Piastów, ur. 967, zm. 17 VI 1025,
pierwszy król Polski.
Bona, Bona Sforza d’Aragona, ur. 2 II 1494, Vigevano (Włochy), zm. 19 XI 1557, Bari (tamże),
królowa Polski.
wprowadzanie w społeczeństwach niechrześcijańskich zasad wiary i norm etycznych według nauki Jezusa Chrystusa,
Corazzi
[korạcci]
Antonio Wymowa, ur. 17 XII 1792, Livorno, zm. 28 IV 1877, Florencja,
architekt włoski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli późnego klasycyzmu europejskiego.
Cyrus II Starszy, gr. Kýros, z dynastii Achemenidów, data ur. nieznana, zm. 529 p.n.e.,
twórca imperium achemenidzkiego rozciągającego się od Azji Mniejszej po Azję Centralną.
demokracja
[gr. dḗmos ‘lud’, krátos ‘władza’],
dosłownie — rządy ludu, ludowładztwo.

Słownik języka polskiego PWN

monarcha «osoba rządząca monarchią»
• monarszy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia