molowa

Encyklopedia PWN

fiz. wielkość charakteryzująca polaryzację elektronową (polaryzacja dielektryka) 1 mola substancji w polu elektromagnetycznym: (M — masa molowa substancji, ρ — gęstość, n — współczynnik załamania);
masa 1 mola substancji, liczona jako stosunek masy substancji do liczby moli substancji zawartych w tej masie;
objętość 1 mola danej substancji;
muz. rodzaj skali diatonicznej, w swej naturalnej postaci z półtonami między 2. a 3. oraz 5. a 6. dźwiękiem (stopniem skali), zaś w tzw. postaci harmonicznej — także między 7. a 8. dźwiękiem.
pojemność cieplna 1 mola substancji;liczbowo równe iloczynowi ciepła właściwego substancji i jej masy molowej; jednostką w układzie SI jest J/(mol·K);
stężenie molowe, molowość roztworu,
stężenie roztworu wyrażane stosunkiem liczby moli składnika do objętości roztworu;
chem. sposób wyrażania stężenia;
gama
[gr.],
muz. następstwo dźwięków uporządkowanych wg stosunków interwałowych właściwych dla określonej skali w systemie dur-moll;
Guldberga i Waagego prawo, prawo działania mas, prawo równowagi chemicznej,
prawo określające ilościowo stan dynamicznej równowagi chemicznej osiągnięty w stałej temperaturze przez reakcję odwracalną, przebiegającą w układzie homogenicznym (jednorodnym), w fazie gazowej lub ciekłej;
stężenie, koncentracja,
sposób określania zawartości składnika (B) w danym układzie (w danej substancji);
iloraz pojemności cieplnej C i masy całkowitej m układu; c = C/m.
równania opisujące krzywą równowagi układu (najczęściej ciśnienie w funkcji temperatury) przy przemianie fazowej;
polimery
[gr. polymerēs ‘wieloczęściowy’],
związki złożone z makrocząsteczek organicznych lub (rzadziej) nieorganicznych;
prawo głoszące, że cząstkowe prężności par poszczególnych składników roztworu doskonałego są w określonej temperaturze proporcjonalne do ich stężeń: pA = pA0 · xA, gdzie pA — cząstkowa prężność pary nasyconej w danej temperaturze składnika A nad roztworem, pA0 — prężność pary nasyconej w tej temperaturze czystego składnika A, xA — stężenie składnika A wyrażone w ułamku molowym;
właściwość substancji optycznie aktywnej, polegająca na skręcaniu płaszczyzny polaryzacji światła podczas przechodzenia światła spolaryzowanego przez tę substancję;
subdominanta
[łac.],
dominanta dolna,
muz. czwarty dźwięk (stopień) gamy durowej lub molowej;
muz. pierwszy dźwięk (stopień) gamy B-dur (z dwoma bemolami) i gamy b-moll (z pięcioma bemolami);
muz. pierwszy dźwięk (stopień) gamy C-dur (bez znaków chromatycznych) i gamy c-moll (z trzema bemolami), zarazem pierwszy dźwięk (stopień), od którego rozpoczyna się — jak przyjęto — skala diatoniczna (c, d, e, f, g, a, h);
muz. pierwszy dźwięk (stopień) gamy D-dur (z 2 krzyżykami) i gamy d-moll (z 1 bemolem);

Słownik języka polskiego PWN

masa molowa «masa jednego mola atomów lub cząsteczek, liczbowo równa masie atomowej lub cząsteczkowej»
mol
1. «jednostka ilości materii»
2. zob. gramocząsteczka

• molowy
moll «odmiana skali diatonicznej, gamy lub tonacji oparta na małej tercji»
• molowy
molo
1.  «pomost wychodzący w morze»
2. «sztuczne nabrzeże w porcie»

• molowy
mól «mały motyl o szarawym ubarwieniu, którego gąsienice żerują w futrach, wełnie, mące i ziarnie»
• molowy
roztwór molowy, molarny «roztwór zawierający jeden mol substancji rozpuszczonej w 1 dm3 roztworu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia