mnożenie

Encyklopedia PWN

mat. jedno z podstawowych pojęć algebry liniowej; funkcję f z przestrzeni liniowej V w przestrzeń liniową W, f: V → W, gdzie V i W są przestrzeniami liniowymi nad tym samym ciałem K, nazywa się p.l., jeżeli zachodzi równość f(λx + μy) = λf(x) + μf(y) dla dowolnych λ, μ ∈ K i x, y ∈ V.
przemienność, komutatywność,
mat. własność działania ⊕ określonego na elementach a, b, ... pewnego zbioru, wyrażająca się tzw. prawem przemienności: ab = ba;
mat. jedno z najważniejszych pojęć analizy funkcjonalnej: przestrzeń liniowa, unormowana (odległość ρ(x, y) dwóch jej elementów x, y określa się jako normę ich różnicy: ρ(x, y) = ∥xy∥) i zupełna (tzn. każdy ciąg (xn) elementów przestrzeni Banacha X, który spełnia warunek Cauchy’ego ma granicę: istnieje element xX, taki że ).
późna odmiana barokowego ogrodu, charakterystyczna dla 1. połowy XVIII w.
mat. własność pary działań: ∗ oraz ⊗, określonych i wykonalnych w zbiorze elementów a, b, c, ... , wyrażająca się w tzw. prawie rozdzielności jednego z tych działań, np. ∗, względem drugiego, ⊗: a ∗ (bc) = (ab) ⊗ (ac) (r. lewostronna) lub (bc) ∗ a = (ba) ⊗ (ca) (r. prawostronna);
rozrywkowa muzyka, muzyka popularna, muzyka lekka,
w dzisiejszym rozumieniu — muzyka obejmująca gatunki, które charakteryzują się łatwością w odbiorze (mają tym samym możność szybkiego rozpowszechniania się) i stanowią formę rozrywki dla szerokich kręgów społecznych, a pod względem komercyjnym — dobrze sprzedający się towar dzięki swemu masowemu odbiorowi.
sekstant
[łac.],
przyrząd nawigacyjny do pomiarów wysokości (kąta wzniesienia) ciał niebieskich i odległości kątowych między nimi, a także do pomiarów kątów poziomych i pionowych, służących do określania linii pozycyjnych.
mat. dla funkcji f i g — funkcja h(x) dana wzorem , oznaczana symbolem fg;
związki org. o cząsteczkach zawierających grupę sulfonamidową –SO2NH2, pierwsze syntetyczne leki chemioterapeutyczne, pochodne sulfanilamidu o działaniu bakteriostatycznym.
przyrząd służący do wykonywania przybliżonych obliczeń, działający na zasadzie dodawania logarytmów;
mat. dla przestrzeni wektorowych U i V — przestrzeń wektorowa oznaczana symbolem UV wraz z odwzorowaniem dwuliniowym t: U × VUV, posiadająca własność jednoznacznej uniwersalnej faktoryzacji (dla dowolnej przestrzeni wektorowej W i dowolnego odwzorowania ϕU × VW istnieje dokładnie jedno odwzorowanie liniowe ρ: UVW spełniające warunek ϕ = ρt);
dział matematyki badający własności tensorów i pól tensorowych (tensor); dzieli się na algebrę tensorową i analizę tensorową;
mat. zbiór w przestrzeni topologicznej, który może być otrzymany ze zbiorów otwartych przez wykonanie co najwyżej przeliczalnej liczby operacji mnogościowych, tzn. sumowania, mnożenia lub brania dopełnienia;
bakterie
[gr. baktḗrion ‘laseczka’],
organizmy jednokomórkowe o prostej budowie, wielkości od 0,2 do kilkudziesięciu µm;
filoz. metodologiczna zasada ekonomii myślenia,
stan organizmu kobiety lub samic innych ssaków, w którym w jej macicy rozwija się zarodek;
Cortés
[kortẹs]
Hernán (Hernando, Fernando) Wymowa, ur. 1485(?), Medellín (Estremadura), zm. 2 XII 1547, Castilleja de la Cuesta k. Sewilli,
hiszpański konkwistador, zdobywca Meksyku.
filozofia
[gr., ‘umiłowanie mądrości’ < philéō ‘miłuję’, sophía ‘mądrość’],
najbardziej ogólna, fundamentalna, racjonalna i krytyczna wiedza o wszystkim, co istnieje;

Słownik języka polskiego PWN

mnożenie «działanie arytmetyczne polegające na wyznaczaniu iloczynu dwóch czynników: mnożnej i mnożnika»
mnożyć
1. «wykonywać działanie mnożenia»
2. «powiększać coś, przysparzać czegoś»
3. «rozmnażać, rozpleniać coś»
tabliczka mnożenia «zestawienie działań mnożenia wraz z iloczynami w zakresie liczb od 1 do 10»
znak mnożenia «znak graficzny (·) lub (×) oznaczający mnożenie»
mnożyć się
1. «znacznie zwiększać swoją liczbę»
2. «w odniesieniu do niektórych organizmów zwierzęcych i roślinnych: wydawać liczne potomstwo»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia