mitologia

Encyklopedia PWN

mitologia
[gr. mythología ‘opowiadanie mitów’],
zbiór mitów danego ludu, przekazywany w formie ustnej lub spisany na podstawie ustnych przekazów.
mitologia Greków i Rzymian, mitologia klasyczna,
ogół mitów i legend właściwych kulturze greckiej i rzymskiej, także nauka zajmująca się ich badaniem.
mitologia stworzona przez Etrusków, starożytny lud zamieszkujący od IX do I w. p.n.e. środkową Italię.
dawne mitol. wierzenia Grenlandczyków; długo istniały w tradycji ustnej; zaczęto je spisywać w okresie kształtowania się literatury grenlandzkiej w XIX w.;
Dumézil
[dümezịl]
Georges Edmond Raoul, ur. 4 III 1898, Paryż, zm. 11 X 1986, tamże,
fr. badacz ludów indoeur. i kaukaskich, historyk religii i filozof, komparatysta, językoznawca;
Gieysztor Aleksander, ur. 17 VII 1916, Moskwa, zm. 9 II 1999, Warszawa,
polski historyk średniowiecza.
Grimal Pierre, ur. 21 XI 1912, Paryż, zm. 11 X 1996, tamże,
fr. filolog klasycystyczny;
Jung Carl Gustav, ur. 26 VII 1875, Kesswil, zm. 6 VI 1961, Küsnacht,
psychiatra szwajcarski, współtwórca „psychologii głębi”.
long
[chiń.,‘smok’],
jedno z gł. przedstawień w chiń. mitologii i ikonografii;
Moritz
[mọ:rıc]
Karl Philipp, ur. 15 IX 1756, Hameln, zm. 26 VI 1793, Berlin,
niem. pisarz i teoretyk sztuki;
antropol.:
w znaczeniu szerokim i metaforycznym wszelka szybka i głęboka zmiana (np. rewolucja obyczajowa, przemysłowa, naukowa, techniczna);
rdzenna ludność Australii.
Abzu, Apsu,
w mitologii staroż. Mezopotamii odwieczny ocean słodkich wód podziemnych, reprezentujący pierwiastek męski;
według biblijnej Księgi Rodzaju imiona pierwszych ludzi;
w mitologii babilońsko-asyryjskiej kapłan boga Ea, mędrzec;
Adil Kazim Dżawad, ‘Adil Kāẓim Ǧawād, ur. 1939,
arabski dramatopisarz z Iraku;
agama
[sanskr. āgama ‘to, co przyszło’]:
Święte teksty późnego hinduizmu; w dźinizmie zbiór świętych pism kanonicznych uznawany przede wszystkim przez śwetambarów.
rozwijała się 2340–2200 p.n.e. w Mezopotamii w okresie istnienia państwa Akad
poezja gr. okresu hellenizmu (330–30 r. p.n.e.);

Słownik języka polskiego PWN

mitologia
1.  «zbiór mitów jakiegoś ludu lub grupy etnicznej składający się na system ich wierzeń religijnych»
2. «nauka zajmująca się badaniem mitów»

• mitologiczny • mitologicznie • mitologiczność, mitologizm
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia