mieszana

Encyklopedia PWN

ekon. jeden z głównych typów gospodarek, wyróżniony ze względu na rodzaj regulacji procesów gospodarczych.
instytucja międzynar. 1922–37; utworzona na podstawie pol.-niem. konwencji genewskiej z 15 V 1922, z siedzibą w Katowicach;
mat. własność niektórych układów dynamicznych (X, T) odpowiadająca równomiernemu rozprowadzaniu (wymieszaniu) zawartości każdego typowego podzbioru przestrzeni X w całej objętości tej przestrzeni przy wielokrotnym powtarzaniu przekształcenia T. Terminem „mieszanie” nazywa się także sam układ dynamiczny mający własność m. lub działające w nim przekształcenie T. M. jest własnością silniejszą od ergodyczności, która wyraża jedynie nieistnienie istotnie mniejszego podukładu zawartego w (X, T). Intuicyjnemu pojmowaniu równomiernego rozprowadzania odpowiada następująca mat. definicja: jeśli T: X → X jest mierzalnym przekształceniem przestrzeni X w siebie, zachowującym miarę probabilistyczną P (tzn. P(T–1(A)) = P(A) dla każdego mierzalnego podzbioru A zawartego w X), to układ (X, T) ma własność m., gdy dla wszystkich mierzalnych podzbiorów A, B (tj. tych, których prawdopodobieństwa da się określić) zachodzi równość .
wprawianie w ruch danego ośrodka w celu uzyskania emulsji, zawiesiny ciał stałych lub przyspieszenia niektórych procesów (np. ekstrakcji, absorpcji, wymiany ciepła, rozpuszczania);
mat. pojęcie z zakresu rachunku wektorowego (w przestrzeni euklidesowej): i.m.w. , , o wspólnym początku jest iloczyn skalarny ( × ) · , gdzie znak × oznacza mnożenie wektorowe (iloczyn wektorowy), a znak · oznacza mnożenie skalarne (iloczyn skalarny);
powstawanie wrażeń barwnych przez składanie (mieszanie) barw prostych w oku;
wulkan mieszany, stratowulkan,
geol. wulkan wyrzucający znaczne ilości materiałów piroklastycznych na przemian z lawami;
nakładanie się barw pozostałych po wyeliminowaniu ze światła białego (np. w wyniku pochłaniania przez barwniki) fal o pewnych długościach;
język polskich zbiorowości etnicznych zamieszkujących poza granicami kraju;
kompleks leśny na obszarze Sudetów (Kraina Sudecka) i Przedgórza Sudeckiego (Kraina Śląska);
ekon. zbywalny papier wartościowy na okaziciela emitowany przez fundusze inwestycyjne zamknięte i mieszane;
właściwość niektórych ciał stałych zwanych nadprzewodnikami, polegająca m.in. na zaniku oporu elektrycznego po oziębieniu ich do temperatury T, niższej od temperatury krytycznej Tc.
substancje chem. zdolne do egzotermicznego rozkładu lub spalania z wydzieleniem dużych ilości gorących gazów, stanowiące źródło energii i czynnik roboczy w silnikach rakietowych;
wolnomularstwo, masoneria, zw. też sztuką królewską,
ponadnar. ruch etyczny.
ekon. wrażliwość popytu na zmiany jego determinant (czynników określających rozmiary popytu);

Słownik języka polskiego PWN

deklinacja mieszana «deklinacja wyrazów, w której występują formy właściwie różnym grupom deklinacyjnym»
liczba mieszana «liczba złożona z części całkowitej i ułamka właściwego»
mieszany
1. «złożony z różnych składników, gatunków, rodzajów itp.»
2. «niejednoznaczny lub zawierający elementy przeciwstawne»
mieszać
1. «zmieniać położenie cząstek substancji płynnej lub sypkiej, poruszając w niej czymś lub potrząsając naczyniem, w którym się ona znajduje; też: łączyć ze sobą w ten sposób różne substancje»
2. «dodawać coś do czegoś, przeplatać coś czymś»
3. «wciągać kogoś, zwykle bez jego zgody, w jakieś sprawy»
4. «nie odróżniać jednego od drugiego, niesłusznie utożsamiać coś z czymś»
5. «wprawiać kogoś w zakłopotanie»
6. pot. «powodować zamęt w czymś, przeszkadzać komuś»
7. pot. «mącić, intrygować»
siew mieszany «siew dwu lub więcej gatunków roślin»
mieszać się
1. «o substancjach: łączyć się ze sobą, tworząc mieszaninę»
2. «występować jednocześnie, łącząc się i przeplatając»
3. «wtrącać się do czegoś»
4. «być nierozróżnianym, mylonym»
5. «tracić pewność siebie»
6. «stawać się bezładnym, chaotycznym»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia