miazga zęba

Encyklopedia

odmiana tkanki łącznej kręgowców zawierająca naczynia krwionośne, limfatyczne oraz włókna nerwowe;
anat. zwykle drobne, twarde twory osadzone (z reguły) w jamie gębowej większości kręgowców (u człowieka jamie ustnej), głównie na szczękach tego pierwszego odcinka układu pokarmowego, służące do przytrzymywania, odcinania i rozdrabniania pokarmu;
tkanka łączna włóknista zbita, wyściełająca zębodół, otaczająca korzeń zęba;
stomatologia
[gr. stóma ‘usta’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
dentystyka,
dział medycyny klinicznej i nauka o przyczynach, przebiegu, rozpoznawaniu, zapobieganiu i leczeniu schorzeń jamy ustnej, zębów oraz narządów sąsiadujących;
zębina, dentyna,
odmiana tkanki łącznej oporowej kręgowców podobna do tkanki kostnej, budująca wewn. strukturę zęba;
endodoncja
[gr. éndon ‘wewnątrz’, odoús, odóntos ‘ząb’],
leczenie kanałowe,
dział stomatologii zachowawczej zajmujący się diagnostyką i leczeniem miazgi zęba i tkanek okołowierzchołkowych.
trepanacja
[łac. < gr. trýpanon ‘świder’],
med. operacja chirurgiczna polegająca na wywierceniu otworu w kościach pokrywy czaszki lub w kościach długich za pomocą trepana;
zgorzel, gangrena,
med. martwica tkanek powstająca w przebiegu zakażenia drobnoustrojami beztlenowymi;
odontoblasty
[gr.],
komórki zębinotwórcze,
komórki wytwarzające zębinę, przylegające do jej wewnętrznych powierzchni od strony miazgi zęba.
leki stosowane w zapobieganiu i leczeniu próchnicy zębów, chorób miazgi i ozębnej, chorób jamy ustnej, powikłań po zabiegach chirurgicznych.

Słownik języka polskiego

miazga zęba, miazga zębowa «miękka, silnie unerwiona tkanka wypełniająca część zęba»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia