metodę węglową

Encyklopedia PWN

Irkuckie Zagłębie Węglowe, Irkụtskij ụgolnyj bassiẹjn,
zagłębie węglowe w azjat. części Rosji, w obwodzie irkuckim, w dorzeczu Angary;
rurki zbudowane ze zwiniętych cylindrycznie, połączonych brzegami warstw grafitowych;
radiowęglowa metoda, metoda węglowa,
fiz. jedna z metod → datowania izotopowego.
zagłębie węgla kamiennego w Kazachstanie, w obwodzie pawłodarskim, w dorzeczu Szyderty;
Kańsko-Aczyńskie Zagłębie Węglowe, Kạnsko-Ạczinskij ụgolnyj bassiẹjn,
zagłębie węgla w Rosji, w południowej części Kraju Krasnojarskiego oraz w obwodach irkuckim i kemerowskim;
Leńskie Zagłębie Węglowe, Lẹnskij ụgolnyj bassiẹjn,
zagłębie węgla w azjat. części Rosji, w Jakucji i Kraju Krasnojarskim, w dorzeczu Leny i jej dopływów Ałdan i Wiluj, na Niz. Środkowojakuckiej;
Podmoskiewskie Zagłębie Węglowe, Podmoskọwnyj ụgolnyj bassiẹjn,
zagłębie węgla brunatnego w Rosji, w obwodach nowogrodzkim, twerskim, kałuskim, tulskim i riazańskim;
gałąź przemysłu przetwórczego, w której zasadnicze procesy produkcyjne są procesami chemicznymi; stanowi rozwinięcie techniczno-użytkowego nurtu chemii, uprawianego od pradziejów w ramach rozmaitych rzemiosł.
dział techniki obejmujący całokształt procesów związanych z wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych, ich przeróbką (wzbogacanie kopaliny) w celu racjonalnego wykorzystania i dostosowania do potrzeb użytkowników; również dział gospodarki.
Bosch
[bosz]
Carl Wymowa, ur. 27 VIII 1874, Kolonia, zm. 26 IV 1940, Heidelberg,
niemiecki chemik i technolog.
stal
[niem.],
przerobiony plastycznie techniczny stop żelaza z węglem zawierający do 2,11% węgla oraz inne pierwiastki pochodzące z surowców i paliw stosowanych podczas otrzymywania stali (składniki zwykłe i domieszki) lub dodawane celowo (składniki stopowe).
datowanie izotopowe, datowanie promieniotwórcze, radiodatowanie,
grupa metod badawczych stosowanych w geologii i archeologii do określania wieku substancji, przede wszystkim minerałów i skał, na podstawie produktów (efektów) przemian promieniotwórczych.
Świętosławski Wojciech Alojzy, ur. 21 VI 1881, Kiryjówka (Ukraina), zm. 29 IV 1968, Warszawa,
polski fizykochemik.
Edison
[ẹdısən]
Thomas Alva Wymowa, ur. 11 II 1847, Milan (stan Ohio), zm. 18 X 1931, West Orange (stan New Jersey),
wynalazca amerykański.
kompozyt
[łac. compositus ‘złożony’],
materiał utworzony z co najmniej 2 komponentów (faz) o różnych właściwościach w taki sposób, że ma właściwości lepsze i/lub właściwości nowe (dodatkowe) w stosunku do komponentów wziętych osobno lub wynikających z prostego sumowania ich właściwości;
zespół metod elektrochem. (analiza elektrochemiczna) stosowanych w badaniach fizykochemicznych i w analizie chem., polegających na pomiarze zmian natężenia prądu płynącego przez elektrodę pracującą (wskaźnikową) i przeciwelektrodę związanych z zachodzącymi na granicy faz elektroda–roztwór reakcjami redukcji i utleniania.
Bunsen
[bunzn]
Robert Wilhelm Wymowa, ur. 31 III 1811, Getynga, zm. 16 VIII 1899, Heidelberg,
fizykochemik niemiecki.
operacja obróbki cieplnej gł. stopów metali (najczęściej stali) prowadzona w celu zwiększenia ich twardości lub — w połączeniu z odpuszczaniem — uzyskania optymalnej kombinacji właściwości wytrzymałościowych i plastycznych.
Marchlewski Leon Paweł, ur. 15 XII 1869, Włocławek, zm. 16 I 1946, Kraków,
chemik polski.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia