metalowe

Encyklopedia PWN

ogólnopolskie zrzeszenie zawodowe przedsiębiorców wielkiego i średniego przemysłu metalowego, reprezentujące ich interesy gospodarcze wobec instytucji rządowych, społeczne i robotnicze, utworzone 1920;
kombinat górniczo-hutniczy i metalowy;
wytwórnia maszyn i taboru kolejowego w Poznaniu;
wytwórnia maszyn i konstrukcji żelaznych w Warszawie, po 1918 przedsiębiorstwo konstrukcyjno-budowlane;
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
instalacja stanowiąca połączenie urządzenia elektr. z powierzchnią Ziemi (gruntem);
wyroby metalowe zdobione pastami emaliowymi;
okręg przemysłowy po obu stronach górnej Warty w rejonie Częstochowy i Zawiercia;
dyptyk
[fr. diptyque < późnołac. diptychum < gr. díptychos ‘złożony we dwoje’],
dyptych:
ogólna nazwa zespołu kultur rozwijających się w okresie neolitu i w epoce brązu (III i II tysiąclecie p.n.e.) w basenie Morza Egejskiego.
Junkers Hugo Wymowa, ur. 3 II 1859, Rheydt, zm. 3 II 1935, Gauting k. Monachium,
niemiecki pionier lotnictwa, konstruktor lotniczy, wynalazca, przemysłowiec.
układy prostych elementów konstrukcyjnych budowli (np. bloki, słupy, belki, płyty, ściany) przenoszące do podpór, fundamentów i podłoża gruntowego obciążenia od ciężaru własnego budowli oraz obciążenia wywołane użytkowaniem budowli (działania ludzi, maszyn i urządzeń, instalacji i procesów technologicznych) i oddziaływaniami klimatycznymi (wiatr, śnieg, deszcz, zmiany temperatury).
dodatek do ubioru, noszony zazwyczaj w talii, różnej szerokości, zapinany lub wiązany, wykonany ze skóry, metalu, dzianiny bądź tkaniny;
pelham, pelam,
rodzaj jednoczęściowego kiełzna;
Di Suvero Mark, ur. 18 IX 1933, Szanghaj,
rzeźbiarz amer., pochodzenia włoskiego;
dioda
[gr.],
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach (anoda i katoda) odznaczający się nieliniową i niesymetryczną charakterystyką prądowo-napięciową;
zbiór elementów drukujących przeznaczony do przenoszenia farby drukowej na podłoże drukowe (papier, tkaninę, folię z tworzyw sztucznych lub metalową i in.) różnymi metodami drukowania.
urządzenie do otrzymywania ładunków elektr. i napięcia elektr. przez rozdzielanie ładunków różnych znaków i gromadzenie ładunków tych samych znaków.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia