metaliczne

Encyklopedia PWN

materiał będący stopem amorficznym dwu- lub wieloskładnikowym, w którym metal jest składnikiem podstawowym;
wiązanie występujące w metalach, którego istotę stanowi elektrostatyczne oddziaływanie jonów dodatnich i elektronów walencyjnych, zdolnych do poruszania się w całej objętości metalu, tworzących tzw. gaz elektronowy.
faza stała (zwykle dwu- lub trójskładnikowa), składająca się albo wyłącznie z pierwiastków metalicznych, albo z pierwiastków metalicznych i niemetalicznych, mająca właściwości pośrednie między właściwościami roztworu stałego i typowego związku chem. o wiązaniach jonowych lub kowalencyjnych.
CD, ang. Compact Disc Wymowa,
system zapisu i odczytu (za pomocą wiązki promieniowania lasera) na nośniku, tzw. płycie lub dysku CD, sygnałów cyfrowych (przetworzonych dźwięków, ilustracji, tekstów, obrazów ruchomych) oraz danych;
srebro, Ag, argentum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 47;
oddziaływanie między atomami lub grupami atomów prowadzące do utworzenia bardziej złożonego układu, np. cząsteczki, kryształu (szkło kryształowe);
połączenia wodoru z innymi pierwiastkami chem., o ogólnym wzorze YnHm (Y — atom dowolnego pierwiastka);
mangan, Mn, manganum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 25;
powłoki optyczne, cienkie warstwy optyczne,
fiz. cienkie warstwy różnych materiałów, którymi powleka się powierzchnie elementów opt. (np. płytek płasko-równoległych, soczewek czy pryzmatów) w celu modyfikacji opt., fiz. lub chem. właściwości tych powierzchni;
aktynowce
[gr.],
ogólna nazwa promieniotwórczych pierwiastków chemicznych zajmujących w układzie okresowym pierwiastków kolejne miejsca za aktynem w 7. okresie, i tworzących rodzinę analogiczną do lantanowców;
antymon
[gr.],
Sb, stibium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 51;
subiektywna cecha dźwięku odczuwana słuchem i odróżniająca od siebie dźwięki o tej samej głośności i wysokości (wytwarzane przez różne źródła, np.: instrumenty muzyczne, głosy ludzi, ptaków i zwierząt, hałasy maszyn), zależna głównie od składu widmowego danego dźwięku, ale także od jego dynamiki (zmienności w czasie transjentów narastania czy zanikania dźwięku).
chrom, Cr, chromium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 24;
fot. występujący podczas wywoływania efekt polegający na tym, że na krawędziach ciemnych plam (miejsc silnie naświetlonych) znajdujących się na jasnym tle pojawiają się jeszcze ciemniejsze kontury, a na krawędziach jasnego tła, przylegających do tych plam, pojawia się jeszcze jaśniejsza otoczka; brzegi miejsc silnie naświetlonych wywołują się nieco mocniej niż części środkowej (uzyskują nieco większą gęstość opt.);
geochemia
[gr. gḗ ‘ziemia’, chēmeía ‘magia’],
nauka z grupy nauk geologicznych zajmująca się występowaniem i krążeniem na Ziemi pierwiastków chemicznych oraz ich rolą w różnorodnych procesach geologicznych;
kobalt
[niem.],
Co, cobaltum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 27;
substancja pochodzenia nieorganicznego lub organicznego, powstała w wyniku procesów zachodzących w skorupie ziemskiej, tworząca złoże;
korozja zachodząca pod wpływem mikroorganizmów (głównie bakterii i grzybów) oraz produktów ich przemiany materii — produkty te tworzą środowisko korozyjne;
krzem, Si, silicum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 14;
metale
[łac. metallum < gr. métallon ‘kopalnia’, ‘kruszec’],
substancje odznaczające się dobrym przewodnictwem elektrycznym i cieplnym, charakterystycznym połyskiem, dużą wytrzymałością mechaniczną oraz plastycznością.

Materiały dodatkowe

szlachar, tracz długodzioby, Mergus serrator

Słownik języka polskiego PWN

metaliczny
1. «zawierający metal lub pokryty metalem»
2. «właściwy metalowi, przypominający pod jakimś względem metal»

• metalicznie • metaliczność
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia