metafizyczny

Encyklopedia PWN

idealizm metafizyczny, idealizm ontologiczny,
filoz. stanowisko w metafizyce występujące w odmianie obiektywnej i subiektywnej;
metafizyczne malarstwo, wł. pittura metafisica,
termin zastosowany przez G. Apollinaire’a 1913 w stosunku do obrazów G. de Chirico z lat 1910–11, później stosowany na określenie kierunku reprezentowanego przez członków grupy Valori Plastici;
niejednolity nurt ang. XVII-wiecznej poezji barok. o tematyce rel. i miłosnej;
De Chirico
[de kirịko]
Giorgio, ur. 10 VII 1888, Wolos, zm. 20 XI 1978, Rzym,
włoski malarz, pisarz, scenograf, rzeźbiarz i grafik.
Witkiewicz Stanisław Ignacy, pseud. Witkacy, ur. 24 II 1885, Warszawa, zm. 18 IX 1939, Jeziory k. Dąbrowicy (Polesie),
dramatopisarz, prozaik, filozof, teoretyk sztuki, malarz.
Cowley
[kạuli]
Abraham, ur. 1618, Londyn, zm. 28 VII 1667, Chertsey,
poeta angielski;
Szymborska Wisława, ur. 2 VII 1923, Kórnik k. Poznania, zm. 1 II 2012, Kraków,
poetka, autorka Wołania do Yeti i Chwili.
Traherne
[trəhə̣:rn]
Thomas Wymowa, ur. 1637, Hereford, zm. 10 X 1674, Teddington,
ang. poeta i teolog;
Vaughan
[wo:n]
Henry, ur. 17 IV 1622, Llansantffraed (hrab. Beconshire, Walia), zm. 23 IV 1695, tamże,
poeta ang., pochodzenia walijskiego;
Brodski Iosif A., ur. 24 V 1940, Leningrad (ob. Petersburg), zm. 28 I 1996, Nowy Jork,
rosyjski poeta, eseista i tłumacz.
Crashaw
[krạ̈szo:]
Richard, ur. 1612 lub 1613, Londyn, zm. 21 VIII 1649, Loreto (Włochy),
poeta angielski;
Koncepcja sztuki S.I. Witkiewicza przecząca zasadom realizmu, naturalizmu i wszelkiego prawdopodobieństwa życiowego
Descartes
[dekạrt]
René Wymowa, forma zlatynizowana Renatus Cartesius, Kartezjusz, ur. 31 III 1596, La Haye (ob. La Haye-Descartes, Turenia), zm. 11 II 1650, Sztokholm,
francuski filozof, fizyk i matematyk; jeden z najbardziej rewolucyjnych umysłów XVII w., zwany ojcem filozofii nowożytnej.
Donne
[dan]
John Wymowa, ur. między 24 I a 19 VI 1572, Londyn, zm. 31 III 1631, tamże,
ang. poeta i kaznodzieja;
dział estetyki ogólnej poświęcony muzyce,
filozofia
[gr., ‘umiłowanie mądrości’ < philéō ‘miłuję’, sophía ‘mądrość’],
najbardziej ogólna, fundamentalna, racjonalna i krytyczna wiedza o wszystkim, co istnieje;
Herbert George Wymowa, ur. 3 IV 1593, Montgomery Castle (Walia), zm. 1 III 1633, Bemerton (hrab. Wiltshire),
poeta angielski;
Ingarden Roman Witold, ur. 5 II 1893, Kraków, zm. 15 VI 1970, tamże,
filozof i estetyk.

Słownik języka polskiego PWN

metafizyka
1. «nauka filozoficzna, której przedmiotem są podstawowe kwestie dotyczące istoty i przyczyny bytu»
2. «rozważania o tym, co niepoznawalne, tajemnicze, niedostępne zmysłom i doświadczeniu»
3. «rzecz trudna do zrozumienia ze względu na duży stopień abstrakcji»

• metafizyczny • metafizycznie • metafizyczność • metafizyk
realizm metafizyczny, ontologiczny «stanowisko w metafizyce, przyjmujące istnienie realnych bytów, niezależnych od poznającego podmiotu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia