materiałowa

Encyklopedia PWN

dziedzina nauki i techniki wykorzystująca teoret. podstawy wewn. budowy ciała stałego do użytecznego kształtowania właściwości materiałów.
dziedzina nauki i techniki zajmująca się badaniami procesów technol. i wytwarzaniem różnych materiałów w warunkach mikrograwitacji;
bilans materiałowy, bilans masowy,
techn. zestawienie ujmujące po stronie przychodu sumę mas wszystkich materiałów (surowców i materiałów pomocniczych) wprowadzonych do danego procesu technol. (np. do procesu chem.), a po stronie rozchodu — sumę mas otrzymanych produktów (głównych, ubocznych i odpadowych);
ekon. dobra przechowywane w celu produkcyjnego przetworzenia.
Maciejny Adolf, ur. 12 VIII 1932, Koszarawa, zm. 4 II 2011, Katowice,
inżynier materiałoznawca;
dziedzina wiedzy zajmująca się dawniej klasyfikacją materiałów oraz ogólnymi związkami między składem chemicznym, budową wewnętrzną (strukturą) i właściwościami różnych materiałów.
wyższa szkoła techn., zał. 1919;
zespół metod służących do określania struktury materii, tj. rodzaju atomów, z których jest ona zbudowana i rozmieszczenia ich w przestrzeni.
dział fizyki, którego przedmiotem jest budowa atomowa i właściwości fiz. ciał stałych (krystalicznych i bezpostaciowych), a także zjawiska i procesy zachodzące w ich wnętrzu i na powierzchni pod wpływem różnych czynników zewnętrznych.
Grabski Maciej Władysław, ur. 20 VI 1934, Grabkowo k. Warszawy, zm. 12 II 2016, Warszawa,
syn Władysława Jana, wnuk Władysława oraz Stanisława Wojciechowskiego, inżynier metaloznawca, specjalista w dziedzinie inżynierii materiałowej;
inżynieria
[łac. incingere ‘otoczyć miejsce budowlą obronną’, ingenerare ‘tworzyć’],
twórczość techniczna (głównie wynik działalności inżynierów), której wynikiem jest obiekt (prototyp), metoda produkcji (technologia) lub zmiana stanu środowiska.
nauki, które badają zjawiska i ustalają prawidłowości zachodzące w świecie wytworów i procesów powstałych w wyniku działalności człowieka w zakresie techniki;
stan biocenozy, charakteryzujący się stabilnością łańcuchów pokarmowych i zespołów (równowaga strukturalna), pełnym wykorzystaniem energii wyprodukowanej w cyklu rocznym, bez nadwyżek i deficytów (równowaga energ.) i taką gospodarką zasobami miner., w której eksport poszczególnych pierwiastków równoważy ich import do biocenozy (równowaga materiałowa).
Shirakawa
[śirakaua]
Hideki, ur. 20 VIII 1936, Tokio,
chemik japoński;
skala
[łac.],
muz.:
metoda wykorzystująca ultradźwięki w badaniach nieniszczących;
dziedzina fizyki i techniki zajmująca się opisem i zastosowaniami oddziaływań fotonów z fononami, czyli fal świetlnych z falami sprężystymi o dużej częst. (ultra- i hiperdźwiękowej).
astronautyka
[gr. ástron ‘gwiazda’, nautikḗ ‘żegluga’],
kosmonautyka,
zespół wielu dyscyplin naukowych i technicznych zajmujących się przygotowaniem i realizacją lotów poza atmosferę Ziemi (loty kosmiczne), których głównym celem jest poznanie przestrzeni kosmicznej i znajdujących się w niej obiektów, przeprowadzenie specjalistycznych badań i eksperymentów naukowo-technicznych oraz zastosowanie techniki kosmicznej do celów użytkowych.
Ballard
[balạ:r]
Robert, ur. ok. 1575, Paryż(?), zm. po 1640, tamże(?),
syn drukarza i wydawcy Roberta st., fr. lutnista i kompozytor;
Baudouin de Courtenay
[bo:duę̣ dö kurtönẹ]
Jan Ignacy Niecisław Wymowa, ur. 13 III 1845, Radzymin, zm. 3 XI 1929, Warszawa,
najwybitniejszy polski językoznawca, jeden z największych lingwistów świata.

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

inżynieria materiałowa «nauka i technika zajmująca się własnościami materiałów»
materiał
1. «to, z czego się wytwarza lub z czego się składają albo powstają jakieś rzeczy lub obiekty»
2. «tkanina lub dzianina»
3. «zbiór wiadomości i danych z jakiejś dziedziny»

• materiałowy • materiałowo • materialik
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia