maska

Encyklopedia PWN

maska
[fr. masque < arab. mashara] Wymowa,
masque,
muz., teatr widowisko powstałe i kultywowane w teatrze dworskim XVI–XVII w., gł. w Anglii, także we Francji i Włoszech;
lit. odmiana dramatu;
maska
[fr. masque < arab. mashara],
teatr osłona kryjąca twarz aktora;
maska
[fr. < wł. < arab.],
etnogr. nakładana na twarz lub głowę, wymodelowana w drewnie lub innym tworzywie, stylizowana twarz ludzka lub głowa zwierzęcia, używana od zarania dziejów jako niezbędny element obrzędowości i magii;
maska przeciwgazowa, pot. maska gazowa,
urządzenie z elastyczną osłoną szczelnie przylegającą do twarzy, chroniące twarz, oczy i drogi oddechowe przed substancjami szkodliwymi dla zdrowia (np. bojowymi środkami trującymi, środkami biol., radioaktywnymi); rozróżnia się m.p. filtracyjne i izolacyjne;
rzeźbiarski pośmiertny odlew twarzy ludzkiej wykonany z gipsu lub wosku, służący jako model do realistycznych portretów.
„Maski. Literatura, sztuka, satyra”,
pismo lit.-artyst., wyd. w Krakowie 1918–19, początkowo 3 razy w miesiącu, 1919 dwutygodnik;
teatr zał. 1945 w Krakowie;
litografia
[gr. líthos ‘kamień’, gráphō ‘piszę’,‘rysuję’],
elektron. jeden z etapów (procesów) technologii planarnej;
kineskop
[gr. kínēma ‘ruch’, skopéṓ ‘patrzę’],
rodzaj obrazowej lampy elektronopromieniowej przeznaczonej do przetwarzania sygnału elektrycznego (wizyjnego) na obraz świetlny oglądany na ekranie;
Pirandello Luigi, ur. 28 VI 1867, Agrigento, zm. 10 XII 1936, Rzym,
pisarz włoski.
charakteryzacja
[gr. charaktērídzō ‘znaczę’, ‘odznaczam’],
w sztuce aktorskiej teatr., film. i telewizyjnej uwydatnianie na twarzy i w wyglądzie całej sylwetki cech wieku, osobowości, stanu, które wg scenariusza teatr. czy film. powinna posiadać postać odtwarzana przez aktora;
commedia dell’arte
[kommẹdja dellạrte] Wymowa,
typ widowiska scenicznego powstały we Włoszech, przedstawiany od ok. połowy XVI w. do końca XVIII w.; nazywano ją także commedia italiana [‘komedia włoska’], commedia all’improvviso [‘komedia improwizowana’] lub commedia a soggetto [‘komedia ze scenariuszem’];
Charitonow Mark S., ur. 31 VIII 1937, Żytomierz,
prozaik rosyjski;
zespół metod służących do wytwarzania warstw o grubości nie przekraczającej kilku µm (zwykle poniżej 1 µm) na powierzchni podłoża, mającego z reguły grubość wielokrotnie większą (nawet kilkaset tys. razy).
Ensor
[ẹnso:]
James Sidney Edouard, ur. 13 IV 1860, Ostenda, zm. 19 XI 1949, tamże,
belgijski malarz, grafik, rysownik.
dziedzina sztuki japońskiej. Jako odrębna dziedzina sztuk plast. pojawiła się w Japonii w końcu XIX w.;
Jung Carl Gustav, ur. 26 VII 1875, Kesswil, zm. 6 VI 1961, Küsnacht,
psychiatra szwajcarski, współtwórca „psychologii głębi”.

Materiały dodatkowe

miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.

Słownik języka polskiego PWN

maska
1. «zasłona na twarz (albo część twarzy) z otworami na oczy, nakładana podczas maskarady, obrzędów ludowych lub przez aktorów w teatrze; też: osoba z tak zasłoniętą twarzą»
2. «pozorowane zachowanie mające ukryć prawdziwe zamiary i uczucia»
3. «twarz zniekształcona, zastygła w jakimś grymasie»
4. «odlew twarzy ludzkiej»
5. «osłona twarzy chroniąca ją przed działaniem szkodliwych substancji lub przed urazami; też: osłona na nos i usta zapobiegająca rozsiewaniu zarazków»
6. «część aparatu tlenowego lub aparatu do narkozy, przylegająca szczelnie wokół ust i nosa chorego»
7. «maseczka kosmetyczna»
8. «zewnętrzna pokrywa silnika samochodu, samolotu, czołgu itp.»
9. «urządzenie służące do zasłaniania pola widzenia, używane przy robieniu zdjęć sztucznie montowanych»
10. «naturalna lub sztuczna zasłona stanowisk wojskowych»

• maskowy
maska pośmiertna «odlew twarzy zmarłego»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia