mapy topograficzne

Encyklopedia PWN

dokładna mapa ogólnogeograficzna o skali większej od 1 : 500 000;
geod. całokształt prac, w wyniku których uzyskuje się graficzny obraz powierzchni terenu, zwykle w postaci mapy topograficznej;
mapa
[łac.],
graficzny obraz powierzchni Ziemi, innego ciała niebieskiego lub nieba na płaszczyźnie, zmniejszony w sposób określony matematycznie, uogólniony i umowny (tj. sporządzony z zastosowaniem umownych znaków).
mapa o dowolnym odwzorowaniu kartograficznym, przedstawiająca ukształtowanie terenu i znajdujące się na nim obiekty (szatę roślinną, zbiorniki wodne z zaznaczoną głębokością, linie komunikacyjne), a także granice państwowe i administracyjne;
mapa o uproszczonej treści otrzymana przez zmniejszenie i generalizację kartograficzną mapy topograficznej.
mapa (zwykle topograficzna) wykonywana w skali od 1 : 20 000 do 1 : 300 000.
obiegowa nazwa Topograficznej karty Królestwa Polskiego 1 : 26 000, zaprojektowanej i opracowywanej od 1822 przez Kwatermistrzostwo Generalne Wojska Polskiego (na podstawie zdjęć terenowych w skali 1 : 42 000), a po upadku powstania listopadowego dalej przez rosyjski Korpus Topografów Wojskowych (Polacy opracowali 27, Rosjanie 32 arkusze mapy).
zapisany cyfrowo model przestrzenny wykonywany na podstawie mapy topograficznej lub zdjęcia lotn. albo satelitarnego (fotografia lotnicza, satelitarne zdjęcia), przy użyciu odpowiednich programów komputerowych;
topograficzny stolik, stolik mierniczy,
podstawowy przyrząd geodezyjny używany dawniej do sporządzania map topograficznych bezpośrednio w terenie;
kartografia
[gr.],
dziedzina nauki i techniki obejmująca teorię oraz metody sporządzania i użytkowania map, a także atlasów, globusów, modeli plastycznych i innych;
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
geografia
[gr. geōgraphía ‘opis ziemi’],
nauka sytuowana na pograniczu dyscyplin przyrodniczych i społecznych.
samodzielna instytucja podlegająca organizacyjnie szefowi Sztabu Gł. WP, utworzona 1919 w Warszawie (do 1921 pod nazwą Instytut Wojsk.-Geogr.), gł. w celu opracowywania i wydawania wojsk. map topograficznych.
geod. określone matematycznie sposoby przedstawiania na płaszczyźnie powierzchni Ziemi lub innego ciała niebieskiego.
konspiracyjna Służba Geogr. Komendy Gł. AK, działająca pod tym kryptonimem I 1943–IX 1944;
nanoszenie na podkład mapy topograficznej nowej treści, dotyczącej wybranego tematu, na podstawie bezpośrednich obserwacji i pomiarów w terenie;
poziomica, warstwica,
linia na mapie łącząca punkty o jednakowej wysokości na powierzchni Ziemi (izohipsa) lub jednakowej głębokości w zbiorniku wodnym (izobata) w stosunku do przyjętego poziomu, którym zwykle jest poziom morza;
przedsiębiorstwo państw. o szczególnym znaczeniu gosp.-obronnym;
atlas
[gr.],
zbiór map geograficznych, selenograficznych, astronomicznych lub in., jednolicie opracowanych (te same odwzorowania kartograficzne, metody prezentacji, rozwiązania graficzne);
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia