macha

Encyklopedia PWN

stożek oddzielający nie zakłóconą część ośr. od części zakłóconej przez fale akustyczne, wywołane ruchem ciała w ośr. z prędkością większą niż prędkość dźwięku
Mácha Karel Hynek Wymowa, ur. 16 XI 1810, Praga, zm. 6 XI 1836, Litomierzyce,
poeta czeski;
niezmiennik podobieństwa fizycznego zjawisk zachodzących w przepływie płynu ściśliwego;
stosunek prędkości cząstki akustycznej ua do jej prędkości fazowej c: Ma = ua/c;
tworząca tzw. stożka Macha.
zasada sformułowana 1883 przez E. Macha w wyniku kryt. analizy podstaw mechaniki newtonowskiej;
połowa kąta wierzchołkowego stożka Macha.
mach, Ma, M,
jednostka prędkości równa prędkości rozchodzenia się dźwięku w powietrzu;
dzielnica przem. Tarnobrzega;
Mach Ernst Wymowa, ur. 18 II 1838, Chirlitz-Turas (ob. Chrlice-Tuřany, Morawy), zm. 19 II 1916, Haar k. Monachium,
austr. fizyk i filozof;
Mach Wilhelm, ur. 1 I 1917, Kamionka k. Ropczyc, zm. 2 VII 1965, Warszawa,
prozaik;
Machu Picchu
[mạcziu pịkcziu] Wymowa,
stanowisko archeol. w Peru (dep. Cuzco), regionalne centrum ceremonialne i gosp. (uprawa koki) Inków;
lotn. przyrząd pokładowy samolotu do pomiaru liczby Macha;
Tupolew Andriej N., ur. 10 XI 1888, Pustomasowo k. Tweru, zm. 23 XII 1972, Moskwa,
rosyjski konstruktor samolotów bombowych i pasażerskich, aerodynamik, generał.
Ádám Ottó, ur. 17 X 1928, Kluż, zm. 9 IV 2010, Budapeszt,
reżyser węg.;
aerodynamiczny profil, profil lotniczy,
kształt przekroju poprzecznego skrzydeł, łopat śmigła i płatów usterzenia samolotu, łopat wirnika śmigłowca, turbin i in. maszyn przepływowych, skrzydeł śruby napędowej.
lotn. układ pomiarowo-obliczeniowy statków powietrznych;
aerodynamika
[gr. aḗr ‘powietrze’, dýnamis ‘siła’],
dział mechaniki płynów zajmujący się przepływami gazów (gł. powietrza) i oddziaływaniami sił między gazem a obiektem poruszającym się względem niego.
Avenarius Richard Heinrich Ludwig, ur. 19 XI 1843, Paryż, zm. 18 VIII 1896, Zurych,
filozof niemiecki,
Bogdanow Aleksandr A., właśc. Aleksander A. Malinowski, ur. 22 VIII 1873, Sokółka k. Grodna, zm. 7 IV 1928, Moskwa,
ros. filozof, ekonomista, działacz polit., z zawodu lekarz.

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

macha posp. «twarz»
machaćmachnąć
1. «wykonywać szybkie, wahadłowe ruchy czymś»
2. pot. «robić coś szybko albo byle jak»
3. pot. «pracować, zwłaszcza ciężko»
4. machnąć pot. «uderzyć lub rzucić czymś mocno, z rozmachem»
macho [wym. maczo] «mężczyzna o cechach uchodzących tradycyjnie za typowo męskie, takich jak siła, władczość, sprawność seksualna»
mach I «jednostka prędkości równa prędkości rozchodzenia się dźwięku w powietrzu»
mach II pot. «wykrzyknik nazywający szybko wykonaną czynność»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia