ludobójstwo

Encyklopedia PWN

ludobójstwo, ang. genocide,
termin utworzony 1944 przez polskiego prawnika R. Lemkina, określający masowe zabijanie lub eksterminację grup ludzkich, przyjęty w prawie międzynarodowym po II wojnie światowej.
miejsca więzienia i odosobnienia, pracy niewolniczej i masowej zagłady, organizowane przez władze hitlerowskie 1933–45 na terenie III Rzeszy i krajów okupowanych;
procesy przeciwko gł. zbrodniarzom III Rzeszy, oskarżonym o popełnienie 4 rodzajów zbrodni: uczestnictwa w spisku w celu popełnienia zbrodni międzynar., zbrodni przeciw pokojowi, zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, przeprowadzone 1945–49 w Norymberdze.
antysemityzm
[gr.-łac.],
wynikająca z różnego rodzaju uprzedzeń postawa niechęci, wrogości wobec Żydów i osób pochodzenia żydowskiego; prześladowania i dyskryminacja Żydów jako grupy wyznaniowej, etnicznej lub rasowej oraz poglądy uzasadniające takie działania.
Berg-Trips Norbert, ur. 18 I 1912, Graz, zm. 6 VI 1980, tamże,
policjant austr., SS-Oberstumführer;
delikt
[łac. delictum]:
denazyfikacja
[łac.],
zespół środków podjętych po II wojnie światowej przez zwycięskie mocarstwa, mających wraz z demilitaryzacją doprowadzić do oczyszczenia życia społeczno-politycznego, gospodarczego i kulturalnego Niemiec z nazizmu oraz demokratyczne przeobrażenia tego kraju.
dyskryminacja
[łac., ‘rozróżnienie’],
ograniczenie lub pozbawienie równych praw społecznych, politycznych, ekonomicznych pewnych grup lub całych większych zbiorowości danego społeczeństwa;
zinstytucjonalizowane w III Rzeszy uprowadzenie dzieci, uznanych przez władze niemieckie za „wartościowe rasowo”, w celu ich zgermanizowania; organizowany w czasie II wojny światowej;
eksterminacja
[łac.],
wyniszczenie, masowa zagłada ludzi, ludobójstwo;
Endlösung der Judenfrage
[niem., ‘ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej’],
kryptonim przedstawionego 20 I 1942 na konferencji w Wannsee hitlerowskiego planu wymordowania europejskich Żydów w obozach zagłady;
Hitler Adolf Wymowa, ur. 20 IV 1889, Braunau (Austria), zm. 30 IV 1945, Berlin,
niemiecki polityk, twórca i dyktator III Rzeszy.
Holocaust
[họləko:st; ang. < łacina kośc. holocaustum < gr. holo-kautóō ‘spalam ofiarę w całości’],
Holokaust,
termin (najczęściej pisany dużą literą) przyjęty w języku angielskim na określenie Zagłady Żydów (Żydzi, Zagłada) w Europie dokonanej podczas II wojny światowej przez III Rzeszę, wspieraną w różnym stopniu przez uzależnione od niej państwa sojusznicze;
Kaltenbrunner Ernst, ur. 4 X 1903, Ried, zm. 16 X 1946, Norymberga,
polityk austr., funkcjonariusz hitlerowskiej służby bezpieczeństwa;
Koch Erich Wymowa, ur. 19 VI 1896, Elberfeld, zm. 12 XI 1986, Barczewo,
funkcjonariusz hitlerowski;
krematorium
[łac. crematorium < cremo ‘palę’],
budynek zaopatrzony w specjalne piece do palenia i spopielania zwłok (kremacja), zapewniające dostateczny dopływ powietrza i temp. 900–1000°C;
Lemkin Rafał, ur. 24 VI 1901, Bezwodne, zm. 28 VIII 1959, Nowy Jork,
prawnik;
Macias Nguema Francisco, ur. 1 I 1924, Nsegayong (Río Muni, ob. Mbini), zm. 29 IX 1979, Malabo,
polityk Gwinei Równikowej;

Słownik języka polskiego PWN

ludobójstwo «masowe mordowanie ludzi, mające na celu zniszczenie określonej grupy narodowej, etnicznej, religijnej lub rasowej»
• ludobójczy • ludobójca
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia