lud

Encyklopedia PWN

czasopismo etnogr., zał. 1895 przez A. Kalinę we Lwowie;
Lud Polski, Lud Polski w Emigracji,
radykalna emigr. organizacja zawiązana 1835 w Wielkiej Brytanii przez grupę secesjonistów z TDP;
teol. pojęcie bibl. wskazujące na lud wybrany przez Boga — pierwotnie Izrael, a wraz z objawieniem Jezusa Chrystusa wszystkich, którzy w niego uwierzyli;
Lud Polski, właśc. Stowarzyszenie Socjalistyczne Lud Polski,
organizacja utworzona 1881 w Genewie m.in. przez: Z. Balickiego, E. Kobylańskiego, B. Limanowskiego (przewodniczący), J. Uziębłę i A. Zawadzkiego;
czasopismo polonijne, wyd. 1920–40 i 1947–1999 w Kurytybie (Brazylia) jako kontynuacja „Polaka w Brazylii”; organ Związku Tow. „Oświata”;
czasopismo (od 1971 tygodnik), wyd. 1948–90 w Warszawie;
ludy pierwotne, ludy prymitywne,
termin o zabarwieniu wartościującym używany na określenie społeczności przeciwstawianych ludom cywilizowanym, gł. eur.;
ludów prymitywnych sztuka (sztuka społeczeństw pierwotnych),
twórczość artyst. ludów na niższym szczeblu rozwoju społ., nie uczestniczących w procesie kształtowania się wielkich cywilizacji świata;
Ludowi Socjaliści, ros. Narodnyje socyalisty,
ros. partia demokr. wywodząca się z nurtu narodnickiego
ogólna nazwa nadana przez Egipcjan na określenie ludów, które w 2. poł. XIII i na pocz. XII w. p.n.e. dokonały wielu najazdów we wschodniej części M. Śródziemnego, powodując ogromne zniszczenia.
termin koraniczny oznaczający wyznawców religii objawionych, → ahl al-kitab.
austronezyjskie ludy, zwane także ludami malajopolinezyjskimi,
zespół ludów mówiących językami austronezyjskimi (niekiedy zalicza się do nich języki miao-yao i tajskie) i zamieszkujących Półwysep Malajski oraz wyspy od Indonezji po Hawaje (z wyjątkiem Papuasów);
określenie europejskiej rewolucji 1848–49.
masowe migracje ludności, obejmujące całą społeczność (lub dużą część) plemienia, ludu lub narodu.
ludy mówiące językami irańskimi, zamieszkujące obszar płaskowyżu i pustyń od wschodniej Turcji po Pamir, zwłaszcza w Iranie, Afganistanie, Tadżykistanie, częściowo w Pakistanie (Beludżowie), Turcji, Iraku i Syrii (Kurdowie) oraz na Kaukazie (Osetyjczycy);
zespół kilkudziesięciu ludów mówiących językami z grup: tureckiej, mongolskiej i mandżursko-tunguskiej;
grupa ludów wyodrębniona ze względu na przynależność języka etnicznego ich członków do grupy romańskiej (języki romańskie) rodziny indoeuropejskiej;
grupa ludów spokrewnionych językowo, lecz zróżnicowanych pod względem kulturowym.
Że ludy, ludy Gê,
grupa ludów indiańskich Ameryki Południowej mieszkających w środkowej Brazylii, m.in.: Aymoré, Bororowie, Kaingáng, Kayapó, Krahô, Shakriba, Shavante, Sherente;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia