logiczne

Encyklopedia PWN

sylogistyka
[gr.],
log. dział logiki formalnej zajmujący się formułowaniem i systematyzacją praw dotyczących związków między klasycznymi zdaniami kategorycznymi oraz metod formalnego dowodzenia poprawności wnioskowania zwanego sylogizmem.
system
[gr.],
zespół wzajemnie sprzężonych elementów, spełniający określoną funkcję i traktowany jako wyodrębniony z otoczenia w określonym celu (opisowym, badawczym, do innego zastosowania — np. systemem jest proces technologiczny).
element magnet. o sterowanym strumieniu magnet. wykorzystywany we wzmacniaczach impulsowych, niekiedy w układach logicznych.
transkoder
[łac.],
translator, konwerter kodu,
urządzenie lub układ elektr. do przetwarzania informacji wyrażonej w dowolnym kodzie na równoważną informację przedstawioną w dowolnym innym kodzie, przy czym żaden z tych kodów (wejściowy i wyjściowy) nie jest kodem „1 z n”.
wnioskowania reguły, dyrektywy wnioskowania, zw. też dyrektywami wiedzotwórczymi lub regułami dowodzenia,
reguły log. poprawnego przekształcania zdań, pozwalające uznawać pewne zdania na podstawie innych, uznanych już zdań.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia