liryczny

Encyklopedia PWN

liryka
[gr.],
jeden z 3 rodzajów literackich, obejmujący utwory głównie wierszowane, których głównym przedmiotem przedstawienia są przeżycia wewnętrzne człowieka, jego uczucia, doznania i przekonania.
najstarsza twórczość Grenlandczyków, zachowana w tradycji ustnej — baśnie i legendy, pieśni epickie i liryczne, często o magicznym charakterze, którą zaczęto spisywać w XIX w. (H.J. Rink, W. Thalbitzer, K. Rasmussen).
Hugo
[ügọ]
Victor Marie Wymowa, ur. 26 II 1802, Besançon, zm. 22 V 1885, Paryż,
francuski poeta, dramaturg, powieściopisarz, polityk, przywódca i teoretyk romantyzmu.
rozbudowany utwór wierszowany o charakterze epicko-lirycznym, będący romant. odmianą poematu epickiego;
Tasso Torquato, ur. 11 III 1544, Sorrento, zm. 25 IV 1595, Rzym,
poeta włoski, autor poematu Jerozolima wyzwolona.
Achmatowa Anna, właśc. Anna A. Gorienko, ur. 23 VI 1889, Bolszoj Fontan k. Odessy, zm. 5 III 1966, Domodiedowo k. Moskwy,
poetka rosyjska.
Amaru, Amaruka, żył w VII w.(?),
indyjski poeta sanskrycki;
ballada
[fr. ballade < prowansalskie balada < łac. ballare ‘tańczyć’],
lit. krótki utwór epicko-liryczny o dramatycznie ukształtowanej fabule, często fantastycznej, niezwykłej tematyce, utrzymany w posępnym, tajemniczym nastroju;
Błok Aleksandr A., ur. 28 XI 1880, Petersburg, zm. 7 VIII 1921, tamże,
rosyjski poeta, dramatopisarz i krytyk.
Brodski Iosif A., ur. 24 V 1940, Leningrad (ob. Petersburg), zm. 28 I 1996, Nowy Jork,
rosyjski poeta, eseista i tłumacz.
chór
[łac. chorus ‘zespół śpiewaków albo tancerzy’ < gr. chorós ‘taniec rytualny ze śpiewem’],
pierwotnie zespół śpiewaków i tancerzy biorących udział w obrzędach ku czci Dionizosa;
Czajkowski Piotr I., ur. 7 V 1840, Wotkińsk, zm. 6 XI 1893, Petersburg,
kompozytor rosyjski.
Dimitrowa Błaga, ur. 2 I 1922, Biała Słatina, zm. 2 V 2003, Sofia,
bułgarska poetka, pisarka i tłumaczka.
gatunek poezji ukr. i pol.;
elegia
[łac. < gr. elegeía < élegos ‘pieśń żałobna’],
lit. w starożytnej poezji gatunek z pogranicza epiki i liryki,
Gałczyński Konstanty Ildefons, ur. 23 I 1905, Warszawa, zm. 6 XII 1953, tamże,
poeta.
Jan Wielki, data ur. nieznana, zm. 1497,
malarz małopolski;
Joyce
[dżoıs]
James Augustine Aloysius Wymowa, ur. 2 II 1882, Dublin, zm. 13 I 1941, Zurych,
pisarz irlandzki, tworzący w języku angielskim, jeden z najwybitniejszych twórców nowoczesnej prozy.
Lilijew Nikołaj, właśc. N. Michajłow Popiwanow, ur. 26 V 1885, Stara Zagora, zm. 6 X 1960, Sofia,
poeta bułgarski;

Słownik języka polskiego PWN

liryka
1. «jeden z trzech rodzajów literackich, obejmujący utwory, które wyrażają uczucia i refleksje jednostki; też: utwory o tym charakterze»
2. «liryzm»

• liryczny • lirycznie • liryczność
epicko-liryczny «mający cechy epiki i liryki»
podmiot liryczny «fikcyjna postać w utworze lirycznym wypowiadająca swe przeżycia, doznania, przemyślenia»
sopran liryczny «głos wysoki, miękki, o zabarwieniu emocjonalnym i o małej skali»
tenor liryczny «głos o lirycznych właściwościach ekspresyjnych; też: śpiewak o takim głosie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia