linearne B

Encyklopedia PWN

historiografia
[gr. historía ‘badanie’, ‘informacja’, ‘opowiadanie’, gráphō ‘piszę’],
pisarstwo historyczne, nagromadzone teksty dotyczące przeszłości, nauka historyczna.
ogólna nazwa zespołu kultur rozwijających się w okresie neolitu i w epoce brązu (III i II tysiąclecie p.n.e.) w basenie Morza Egejskiego.
dwie odmiany pisma powstałego na Krecie (odkryte 1900 przez A. Evansa i jego następców w Knossos, Fajstos, Aja Triada i in. miastach);
Chadwick
[czạ̈duık]
John, ur. 21 V 1920, Londyn, zm. 24 XI 1998, Cambridge,
ang. filolog klasyczny;
kreteńska kultura, kultura minojska,
kultura rozwijająca się na Krecie w epoce brązu (ok. 3500–1070 p.n.e.);
każde pismo (zbiór znaków graficznych) utrwalone na nośniku pisma stosowanym w poligrafii do składania tekstów, np. na czcionkach, matrycach (linotypowych, monotypowych i in.), fotomatrycach czy też w postaci fontów komputerowych.
linearne pismo spółgłoskowe o charakterystycznym geometrycznym stylu wykształcone na przestrzeni 2 tys. lat; używane do zapisu języków berberskich; czytane zasadniczo od strony prawej do lewej, choć spotyka się teksty, w których każdy wiersz czyta się od strony odwrotnej niż poprzedni;
Blegen Carl William, ur. 27 I 1887, Minneapolis, zm. 24 VIII 1971, Ateny,
archeolog amerykański;
Evans
[ẹwənz]
Sir Arthur (John), ur. 8 VII 1851, Nash Mills, zm. 11 VII 1941, Youlbury,
archeolog brytyjski;
Gabo
[gạ̈bə]
Naum Wymowa, właśc. N.B. Pewzner Wymowa, ur. 5 VIII 1890, Klimowicze, zm. 23 VIII 1977, Waterbury (stan Connecticut),
amerykański rzeźbiarz i architekt, pochodzący z Białorusi.
jeden z języków indoeuropejskich, urzędowy w Grecji i na Cyprze, używany także w diasporze greckiej (m.in. Włochy, Ameryka Północna, Afryka Południowa, państwa powstałe po upadku ZSRR, Bliski Wschód i Australia).
iluzjonizm
[łac. illusio ‘złudzenie’],
szt. plast. dążenie do oddania, możliwie najwierniejszego, złudzenia rzeczywistości;
Kadmea, Kadmeja, gr. Kadmeía,
akropol Teb;
kubizm
[fr. cubisme < łac. cubus ‘sześcian’, ‘kostka’],
kierunek w malarstwie i rzeźbie zainicjowany we Francji ok. 1906, który odegrał decydującą rolę w przeobrażeniach sztuki XX w.
Moravia Alberto, właśc. A. Pincherle, ur. 28 XI 1907, Rzym, zm. 26 IX 1990, tamże,
włoski prozaik, eseista i dziennikarz.
Mykeny, Mykḗnē, Mykḗnai, ob. Mikines,
staroż. m. w Grecji, w północno-wschodniej części Peloponezu, na północnym skraju Niz. Argolidzkiej.
Orchomenos, Orchómenos,
ruiny staroż. miasta w Grecji, w regionie Grecja Środk., w Beocji, na północny wschód od m. Lewadia.
Pilos, dawniej Navarino, staroż. Pylos,
m. w południowej Grecji, w regionie Peloponez, na południowo-zachodnim wybrzeżu płw. Peloponez, nad zat. Nawarino (M. Jońskie).
system znaków służący do utrwalenia lub zastąpienia języka mówionego przez zapis.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia