lico

Encyklopedia PWN

techn. w garbarstwie: zewn. powierzchnia skóry (powierzchnia warstwy papilarnej zewn. tuż za naskórkiem) — l. naturalne, lub powierzchnia powłoki wykończalniczej naniesiona na zeszlifowaną powierzchnię l. naturalnego — l. korygowane;
bud. zewn. powierzchnia ściany, muru;
w garbarstwie zewnętrzna powierzchnia skóry właściwej o charakterystycznym dla danego gatunku zwierząt rysunku.
wyprawiona skóra (bydlęca, cielęca lub świńska), garbowana chromowo (garbowanie), barwiona, wykończona od strony lica (po delikatnym jego zeszlifowaniu);
szewro
[fr. chevreau ‘koza’],
giemza,
miękka skóra kozia, niekiedy końska (przody końskie), garbowania chromowego, o szczególnie gładkiej powierzchni lica, wykończona z zachowaniem naturalnego rysunku lica;
skóry garbowane chromowo lub w sposób kombinowany;
mur
[niem. < łac.],
konstrukcja budowlana jednorodna lub wielowarstwowa, wykonana ręcznie, tj. murowana z drobnowymiarowych elementów murowych łączonych zaprawą, klejem, łącznikami mech. (np. klamry, kołki, kotwy) lub zestawianych „na sucho”.
techn. skóry zwierzęce, gł. ssaków, stosowane jako surowiec przem.;
zespół operacji technol. mających na celu nadanie nietrwałej skórze surowej pożądanych (zależnie od przeznaczenia) właściwości: odporności na działanie wody, bakterii, enzymów, podwyższonej temperatury (min. 70°C), a także miękkości i elastyczności.
Andrić Ivo, ur. 9 X 1892, Travnik (Bośnia), zm. 13 III 1975, Belgrad,
prozaik, poeta i eseista, którego twórczość należy do dorobku 3 literatur: chorwackiej, serbskiej i bośniackiej.
balkon
[wł.],
nadwieszony, otwarty element architektoniczny, wysunięty nieco przed lico ściany zewnętrznej budynku, pełniący funkcję użytkową i dekoracyjną;
Berlitz
[bə:̣rlıc]
Maximilian, ur. 1852, zm. 6 IV 1921, Nowy Jork,
pedagog amerykański, pochodzenia niemieckiego;
blank
[łac.],
wyprawiona skóra galanteryjna bydlęca lub świńska, garbowana roślinnie lub chromowo-roślinnie;
boks
[ang.],
techn. wyprawiona, licowa skóra bydlęca (tzw. bukat), cielęca, świńska lub dwoina (ze sztucznym licem), garbowana chromowo lub w sposób kombinowany;
boniowanie
[wł.],
dekorowanie lica muru polegające na ścięciu pod kątem lub profilowaniu krawędzi licowych poszczególnych ciosów kamiennych czy płyt (tzw. fazowanie);
Donczew Anton, ur. 14 IX 1930, Burgas,
pisarz bułgarski;
elewacja
[łac.],
arch.:
Gippius, Hippius, Zinaida N., ur. 20 XI 1869, Bielew (gubernia tulska), zm. 9 IX 1945, Paryż,
żona Dmitrija Mereżkowskiego, ros. poetka, krytyk literacki;
Görlitz
[gọ̈rlıc] Wymowa,
łużyckie Zhorjelc,
m. we wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Saksonia, nad Nysą Łużycką, naprzeciw pol. m. Zgorzelec.

Słownik języka polskiego PWN

lico
1. poet. «twarz»
2. «zewnętrzna powierzchnia różnych przedmiotów»
3. «zewnętrzna powierzchnia ściany budynku»

• liczko
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia