laska

Encyklopedia PWN

miasto w województwie pomor., pow. grodzki, na wschodnim krańcu Równiny Słupskiej, nad Słupią; siedziba pow. słupskiego.
zbiory dawnego prawa mazowieckiego, głównie sądowego (prawa zwyczajowe i statuty książąt mazowieckich 1377–1526);
Stępień Jan, ur. 23 VI 1910, Osiek k. Sandomierza, zm. 9 I 1995, Laski k. Warszawy,
teolog katol., biblista, ksiądz;
Wyszyński Stefan, ur. 3 VIII 1901, Zuzela (Podlasie), zm. 28 V 1981, Warszawa,
kardynał, prymas Polski, zwany Prymasem Tysiąclecia.
boskiet
[fr. bosquet < wł. boschetto ‘lasek’],
zwarty masyw drzew i krzewów o geom. zarysie, ujęty strzyżonymi zwykle ścianami;
insygnia
[łac.],
oznaki władzy, godności, stanu lub urzędu;
Adwentowicz Lucjan, ur. 28 V 1902, Lwów, zm. 26 VI 1937, Otwock,
syn Karola, malarz;
antypka, wiśnia wonna, Cerasus mahaleb (Prunus mahaleb),
gat. wiśni, krzew lub szeroko rozgałęzione drzewo z rodziny różowatych, występujące w środkowej i południowej Europie oraz zachodniej Azji;
Asklepios, Asklēpiós,
mit. gr. heros i bóg sztuki leczniczej;
Barabińska, Nizina, Step Barabiński, Barạbinskaja nịzmiennost´,
równina w Rosji, w południowej części Niz. Zachodniosyberyjskiej, w dorzeczu rz. Om (dopływ Irtyszu) oraz jezior bezodpływowych;
berło
[łac. ferula ‘pręt’],
oznaka najwyższej władzy, zwykle w formie bogato zdobionej laski;
bizantyńskie ogrody, ogrody bizantyjskie,
kontynuacja tradycji hellenistycznej i rzymskiej sztuki ogrodowej w cesarstwie bizantyńskim, między IV a XV w., wzbogacona o wpływy bliskowschodnie i perskie.
kamionkowe wyroby z czerwonej glinki bolusowej (tzw. czerwonej porcelany);
Breza Tadeusz, ur. 31 XII 1905, Siekierzyńce k. Ostroga (Wołyń), zm. 19 V 1970, Warszawa,
pisarz.
Buczyński Paweł, ur. 7 IV 1953, Laski k. Warszawy, zm. 5 I 2015, Warszawa,
kompozytor;
Burejskie, Góry, Burieịnskij chriebiẹt,
góry w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, między górną Bureją a Amurem;
Burian Emil František Wymowa, ur. 4 VI 1904, Pilzno, zm. 9 VII 1959, Praga,
czeski reżyser, dramatopisarz, poeta, kompozytor.
Camargue
[kamạrg] Wymowa,
region w południowej Francji, obejmujący część delty Rodanu, położoną na zachód od gł. koryta rzeki;
Chróścielewski Tadeusz, ur. 3 VI 1920, Mińsk Mazowiecki, zm. 18 VIII 2005, Łódź,
pisarz;

Słownik języka polskiego PWN

laska
1. «pręt na końcu zagięty albo zakończony ozdobną rączką, służący do podpierania się»
2. «symbol niektórych godności i dostojeństw»
3. «długi i cienki kawałek czegoś»
4.  pot. «o bardzo zgrabnej, atrakcyjnej dziewczynie»
5. środ. «niedostateczna ocena szkolna»
6. «motyw dekoracyjny tworzący obramowanie gotyckich okien i portali»
7. posp. «członek męski»

• lacha • laga
laska marszałkowska
1. «symbol uprawnień marszałka sejmu»
2. «w dawnej Polsce: oznaka godności i władzy marszałków wielkich, koronnych, nadwornych, sejmowych, sejmikowych i trybunalskich»
las
1. «zwarty zespół roślinności z przewagą drzew i ze swoistą fauną»
2. «o czymś występującym w dużej liczbie, np. las rąk, sztandarów»

• leśny • lasek, laseczek
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia