lantan

Encyklopedia PWN

symbol pierwiastka chemicznego → lantanu (od łacińskiej nazwy lanthanum).
monacyt
[gr.],
minerał, fosforan ceru Ce[PO4 ], z domieszką lantanu, lantanowców, toru, uranu;
minerał, tlenek itru, uranu, wapnia, niobu i żelaza (Y,U,Ca)(Nb,Fe3+)2(O,OH)6;
szkło techn. stosowane do wyrobu soczewek, pryzmatów i in. elementów układów opt. (w mikroskopach, aparatach fot., lunetach, teleskopach, spektrofotometrach i in. przyrządach kontrolno-pomiarowych), a także do produkcji szkła do okularów.
połączenia wodoru z innymi pierwiastkami chem., o ogólnym wzorze YnHm (Y — atom dowolnego pierwiastka);

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia