lampa łukowa

Encyklopedia PWN

lampa elektr., w której źródłem światła jest łuk elektr. między 2 elektrodami, a także same rozżarzone elektrody;
lampa
[gr. lampás ‘pochodnia’],
urządzenie techniczne, które — dzięki zamianie energii elektrycznej lub energii uzyskiwanej ze spalania paliwa na promieniowanie widzialne — ma zdolność oświetlania i sygnalizacji wizualnej.
lampy stosowane w poligrafii do naświetlania warstw światłoczułych;
zjawisko przepływu prądu elektrycznego w dielektrykach pod wpływem pola wyładowanie elektryczne.
Finsen
[fẹnsən]
Niels Ryberg, ur. 15 XII 1860, Thorshavn, zm. 24 IX 1904, Kopenhaga,
lekarz duński;
Hefner-Alteneck
[h. ạltənək]
Friedrich von, ur. 27 V 1845, Aschaffenburg, zm. 7 I 1904, Berlin,
niemiecki inżynier i wynalazca;
Jabłoczkow Pawieł N., ur. 14 IX 1847, gubernia saratowska, zm. 31 III 1894, Saratów,
ros. elektrotechnik i wynalazca, z zawodu inżynier wojskowy;
katoda
[gr. káthodos ‘schodzenie’],
elektron. w przyrządzie elektronicznym (np. diodzie półprzewodnikowej, tyrystorze, lampie elektronowej), a także w aparacie elektrycznym (np. elektrolizerze) oraz w lampie łukowej — elektroda doprowadzająca ujemne nośniki ładunku do obszaru międzyelektrodowego (lub odprowadzająca dodatnie);
urządzenie, w którym są wytwarzane drgania elektr., emitowane przez antenę (po zmodulowaniu sygnałem przenoszącym informację) w otaczającą ją przestrzeń, w postaci fal radiowych.
plazma
[gr.],
fiz. zjonizowana materia, tj. taka, w której atomy rozpadają się na dodatnio naładowane jony i swobodne elektrony;
prazeodym, Pr, praseodymium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 59;
samar, Sm, samarium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 62;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia