ląd

Encyklopedia PWN

geogr. część powierzchni globu ziemskiego nie pokryta wodami mórz i oceanów, tworzona przez kontynenty;
wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim (gmina Lądek), w Dolinie Konińskiej, na prawąym brzegu Warty;
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
bryza
[fr. brise],
lokalny wiatr związany z cyrkulacją powietrza powstającą nad podłożem o zróżnicowanych właściwościach termicznych (np. w strefie granicznej lądu i zbiornika wodnego), zwykle zmieniający kierunek dwukrotnie w ciągu doby.
Cook
[kuk]
James Wymowa, ur. 27 X 1728, Marton (hrab. Yorkshire), zm. 14 II 1779, wyspa Hawaii (Hawaje),
angielski żeglarz i odkrywca.
czwarty okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej trwający od ok. 408 do 355 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.
trzeci okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej, trwający od ok. 440 do ok. 408 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.
najmłodszy okres kenozoiku, będący ostatnim okresem geologicznym historii Ziemi, który rozpoczął się ok. 1,8 mln lat temu (wedługinnych poglądów ok. 2,5 mln lat temu) i trwa do dziś.
dziedzina techniki zajmująca się wydobywaniem surowców mineralnych z dna mórz, a także ich uzyskiwaniem z wody morskiej;
kenozoik
[gr. kainós ‘nowy’, zōḗ ‘życie’],
era kenozoiczna,
najmłodsza era (jednostka geochronologiczna) w geologicznej historii Ziemi, trwająca od ok. 65 mln lat temu do dziś; także eratem (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący skały powstałe w tej erze.
Kolumb Krzysztof, hiszp. Cristóbal Colón, wł. Cristoforo Colombo, portug. Cristovão Colombo, ur. prawdopodobnie między 25 VIII a 31 X 1451, zm. 20 V 1506, Valladolid,
żeglarz w służbie hiszpańskiej, odkrywca Ameryki.
masa lodu powstała na lądzie z nagromadzonego w dużych ilościach śniegu, znajdująca się w stałym, powolnym ruchu;
ocean, ocean światowy, wszechocean,
hydrol. słona powłoka wodna kuli ziemskiej, główna część hydrosfery, obejmująca ogół oceanów i mórz;
rafa
[niem.],
wał lub grzbiet podmorski, czasem wyniesiony nieco ponad poziom morza, szerokości do 2 km i długości do 2 tysięcy km, powstały z nagromadzenia wapiennych szkieletów organizmów rafotwórczych.
ogół gat. zwierząt występujących na wyspach, charakteryzujące się określonymi przystosowaniami, wykształconymi w drodze ewolucji.
koncepcje ideologiczne mające wytyczać drogę rozwoju społeczno-ekonomicznego i politycznego niepodległych krajów Afryki;
część świata obejmująca większość lądów położonych na półkuli zachodniej, w tym 2 kontynenty: Amerykę Północną i Amerykę Południową.
region wokół północnego bieguna geogr. w strefie polarnej i subpolarnej obejmujący prawie w całości O. Arktyczny z wyspami oraz północnej części Eurazji i Ameryki Północnej.
Chalkis, Chalkịdha, Chalkída,
m. w środkowej Grecji, w regionie Grecja Środk., na wyspie Eubea, nad cieśn. Ewripos (szer. 40 m) oddzielającą wyspę od lądu;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia