kultura

Encyklopedia PWN

archeol. kultura późnej epoki brązu (XVI–IX w. p.n.e.) wyróżniona dla terenów dorzecza środkowej Wołgi, Kamy i rz. Biełaja;
archeol. protoneolityczna i wczesnoneolityczna kultura zajmująca obszar północnego Iraku i wschodniej Syrii w VIII–1. połowie VI tysiąclecia p.n.e.;
archeol. kultura epoki brązu (2000–700 p.n.e.), charakterystyczna dla obszarów Niz. Niemieckiej, Jutlandii i południowej Skandynawii;
archeol. kultura późnej epoki brązu (1500–1100 p.n.e.), charakterystyczna gł. dla obszarów środkowego dorzecza Dniestru, na zachodzie sięgająca na teren Siedmiogrodu i Niz. Wołoskiej;
archeol. kultura paleolitu górnego, należąca do kultur graweckich, występująca w środkowej Europie, datowana na 29–24 tys. lat temu;
archeol. kultura paleolitu górnego, rozwijająca się 27–20 tys. lat temu w południowo-zachodniej Europie, należąca do kultur graweckich;
archeol. kultura schyłku neolitu i początku epoki brązu (przeł. III i II tysiącl. p.n.e.), rozwijająca się na terenie między dolną Wołgą a rz. Ural
archeol. kultura późnej epoki brązu (XVI–IX w. p.n.e.) rozwijająca się w międzyrzeczu Wołgi oraz dolnej i środkowej Oki;
archeol. kultura starszego okresu brązu (ok. 1600–1300 p.n.e.) występujaca gł. na terenach Śląska, znacznej części Wielkopolski i wschodniej części Brandenburgii;
archeol. kultura środkowego neolitu obejmująca niżowe i wyżynne tereny Europy od północnej Holandii po rz. Bug i od południowej Szwecji po Czechy i Morawy, datowana 3600–2300 p.n.e.
archeol. kultura z przełomu paleolitu środkowego i górnego występująca na terenach Niemiec, Belgii i wschodniej Francji, należąca do kręgu kultur ostrzy liściowatych
archeol. kultura schyłkowego eneolitu występująca na obszarze północnych Włoch (Lombardia, Toskania, Emilia);
archeol. kultura wczesnej epoki brązu, rozwijająca się na terenach doliny Rodanu (stąd nazwa), po Burgundię na północy;
archeol. kultura późnego neolitu występująca na pobrzeżu Morza Bałtyckiego od Zat. Puckiej do ujścia Niemna, datowana od poł. II tysiąclecia do końca XVIII w. p.n.e., zaliczana do kręgu kultur z ceramiką sznurową;
archeol. kultura późnej epoki brązu (XV–XII w. p.n.e.), rozwijająca się na terenach stepowych we wschodniej Europie między dolnym Dunajem a obszarami nadazowskimi;
archeol. klas. kultura środkowogr. (tesalskiego) neolitu, poprzedzająca chronologicznie kulturę Dimini, datowana na okres od przeł. VI i V do 2. poł. V tysiąclecia p.n.e. (chociaż najmłodsze daty wykazane metodą 14C, 3970–3770 p.n.e., sugerują jej trwanie w niektórych rejonach jeszcze dłużej);
archeol. kultura występująca VI–IX w. w północno-zachodniej Rosji, w leśnej strefie wokół jez. Ilmen po jez. Ładogę;
archeol. kultura neolityczna rozwijająca się od 2. poł. IV tysiąclecia do końca 1. ćwierci III tysiąclecia p.n.e. nad dolnym Dnieprem;
archeol. kultura neolitu strefy środkowonaddunajskiej, obejmująca Macedonię, Serbię wraz z Kosowem, Wojwodinę, część Bośni i Chorwacji, datowana na okres od poł. VI do połowy V tysiąclecia p.n.e. (metodą 14C — 5170 i 4440 p.n.e.);
archeol. kultura wczesnego i środkowego neolitu rozwijająca się na Sycylii, W. Liparyjskich oraz na Malcie, datowana na V–pocz. IV tysiąclecia p.n.e.;

Słownik języka polskiego PWN

kultura
1. «materialna i umysłowa działalność społeczeństw oraz jej wytwory»
2. «społeczeństwo rozpatrywane ze względu na jego dorobek materialny i umysłowy»
3. «odpowiednio wysoki poziom rozwoju społeczeństwa w jakimś zakresie»
4. «umiejętność obcowania z ludźmi»
5. «sztuczna hodowla komórek, tkanek, organów lub całych mikroorganizmów»
6. «rodzaj, gatunek lub odmiana rośliny uprawiane na danym terenie w celach użytkowych; też: teren uprawy tej rośliny i sama uprawa»
7. «struktura gleby uprawnej osiągana w wyniku zabiegów agrotechnicznych i racjonalnej gospodarki; też: te zabiegi i gospodarka»

• kulturowy • kulturowo
kultura abwilska «kultura starszego paleolitu w Europie»
kultura aszelska «kultura paleolityczna»
kultura duchowa «ogół dzieł naukowych, literackich i dzieł sztuki tworzących dorobek ludzkości w danym okresie historycznym»
kultura egejska «kultura rozwijająca się w neolicie i epoce brązu w basenie Morza Egejskiego»
kultura fizyczna «dziedzina obejmująca naukę o wychowaniu fizycznym, sport, higienę osobistą oraz racjonalną organizację czynnego wypoczynku»
kultura grobów kurhanowych «kultura epoki brązu charakteryzująca się kurhanami bogato wyposażonymi w broń i ozdoby z brązu»
kultura halsztacka «kultura epoki żelaza rozwijająca się w zachodniej i środkowej Europie»
kultura helleńska «kultura grecka od czasów najdawniejszych do podbojów Aleksandra Wielkiego»
kultura masowa «kultura oparta na funkcjonowaniu środków masowej informacji, przeznaczona dla rozproszonej, licznej i zróżnicowanej publiczności»
kultura materialna «ogół dóbr materialnych oraz środków i umiejętności technicznych społeczeństwa w danym okresie historycznym»
kultura mykeńska «kultura rozwijająca się w II tysiącleciu p.n.e. we wschodniej części Morza Śródziemnego»
dom kultury «budynek mieszczący lokale kulturalno-rozrywkowe, jak czytelnia, sala kinowa, świetlica»
filozofia sztuki, nauki, kultury itp. «nauka zajmująca się ogólnymi rozważaniami na temat istoty i struktury sztuki, nauki, kultury itp.»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia