kryzys

Encyklopedia PWN

Gierek Edward, ur. 6 I 1913, Porąbka k. Będzina, zm. 29 VII 2001, Cieszyn,
ojciec Adama, działacz komunistyczny, polityk.
ekon. jeden z głównych typów gospodarek, wyróżniony ze względu na rodzaj regulacji procesów gospodarczych.
ekon. historycznie ukształtowany system trwałych powiązań ekonomicznych: produkcyjnych, technologicznych, handlowych, finansowych i instytucjonalnych między gospodarkami narodowymi różnych krajów, znajdujących się na różnym poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego, włączający je w ogólnoświatowy proces produkcji i wymiany.
Hammarskjöld
[hạmarszöld]
Dag Wymowa, ur. 29 VII 1905, Jönköping, zm. 18 IX 1961, k. Ndoli (Rodezja Pn.),
syn Hjalmara, szwedzki ekonomista, urzędnik państw. i dyplomata;
Hansen
[hạ̈nsən]
Alvin Harvey, ur. 23 VIII 1887, Viborg (stan Dakota Pd.), zm. 6 VI 1975, Alexandria (stan Wirginia),
amerykański ekonomista, jeden z twórców teorii stagnacji sekularnej;
hetyckie państwo, w źródłach klinowych Hatti,
państwo Hetytów w Anatolii, istniejące od XVII do pocz. XII w. p.n.e.;
Hitler Adolf Wymowa, ur. 20 IV 1889, Braunau (Austria), zm. 30 IV 1945, Berlin,
niemiecki polityk, twórca i dyktator III Rzeszy.
kapitalizm
[łac.],
system społeczno-gospodarczy oparty na własności prywatnej, wolności osobistej i swobodzie zawierania umów;
karbon
[łac. carbo ‘węgiel’],
piąty okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej, trwający od ok. 355 do ok. 295 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.
Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego (KPZR), Kommunistịczeskaja pạrtija Sowiẹtskogo Sojụza (KPSS),
partia marksistowsko-leninowska sprawująca władzę w sowieckiej Rosji i następnie ZSRR; powstała 1898 jako nielegalna Socjaldemokr. Partia Robotnicza Rosji (SDPRR);
komunizm
[łac. communis ‘wspólny’, ‘powszechny’],
ideologia postulująca równość i wspólnotę w organizacji życia społecznego oraz racjonalność w kierowaniu życiem gospodarczym, głosząca nieuchronność upadku kapitalizmu i potrzebę działań dla osiągnięcia tego celu; w teorii marksistowskiej najwyższa, bezklasowa forma organizacji społecznej, następująca po kapitalizmie; ruch społeczny i polityczny wywodzący się z ideologii marksistowskiej, ukształtowany w wyniku rozłamu socjaldemokracji; w niemarksistowskiej teorii społecznej i w języku potocznym — ustrój społeczny w państwach rządzonych przez partie komunistyczne; w państwach komunistycznych określany również mianem socjalizmu realnego.
ekon. grupa krajów rozwijających się w Azji i Ameryce Łacińskiej, które w okresie powojennym, zwłaszcza poczynając od lat 60. XX w., weszły w fazę szybkiego rozwoju gospodarczego;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

kryzys
1. «sytuacja, w której jakiś konflikt staje się tak poważny, że grozi wybuchem wojny, zmianą rządu lub innym radykalnym rozwiązaniem»
2. «załamanie się procesu wzrostu gospodarczego i regres w rozwoju ekonomicznym państwa»
3. «stan zniechęcenia i utraty motywacji do życia i pracy»
4. «zachwianie jakiegoś systemu wartości lub pozycji czegoś»
5. «najcięższy, przełomowy moment w przebiegu choroby»

• kryzysowy
kryzys rządowy «sytuacja wywołana upadkiem rządu w wyniku wyrażenia mu przez parlament wotum nieufności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia