krótkowzroczność

Encyklopedia PWN

med. wada wzroku;
Domanović Radoje, ur. 4 II 1877, Ovsište k. Kragujevaca, zm. 4 VIII 1908, Belgrad,
serbski pisarz i publicysta;
Matejko Jan, ur. 24 VI 1838, Kraków, zm. 1 XI 1893, tamże,
malarz, najwybitniejszy przedstawiciel polskiego malarstwa historycznego.
wada oczu;
med. odklejenie się siatkówki od dna oka w wyniku wniknięcia pod nią płynu przesiękowego;
narząd zmysłu, przystosowany do odbierania bodźców świetlnych, przekształcania ich w impulsy nerwowe i przesyłania do mózgu;
okulary, szkła,
soczewki osadzone w oprawie, używane do korekcji wad wzroku;
optometria
[gr. optós ‘widziany’, metréō ‘mierzę’],
dziedzina wiedzy stosowanej, której gł. przedmiotem zainteresowania jest proces widzenia, a zwłaszcza wszystko to, co służy: ochronie, zachowaniu, usprawnieniu i rozwojowi tego procesu;
refraktometr
[łac.-gr.],
przyrząd opt. do pomiaru współczynnika załamania światła różnych ośrodków;
skiaskopia
[gr.],
retinoskopia,
metoda diagnostyczna stosowana w okulistyce;
szkła kontaktowe, soczewki kontaktowe,
cienkie, wypukłe soczewki nakładane bezpośrednio na gałkę oczną;
med. nadmierne przemieszczenie gałki ocznej ku przodowi, jedno- lub obustronne;

Słownik języka polskiego PWN

krótkowzroczność
1.  «wada wzroku polegająca na nieostrym widzeniu przedmiotów oddalonych»
2. «brak zdolności przewidywania»
3.  «cecha tego, co jest obliczone tylko na najbliższy czas»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia