kosmologii

Encyklopedia PWN

Peebles James, ur. 25 IV 1935, Winnipeg,
astronom kanadyjski;
nurt filozoficzno-religijny i teoretyczno-naukowy rozwijany przez Pitagorasa i jego szkołę (VI–poł. V w. p.n.e.);
promieniowanie tła mikrofalowe, promieniowanie reliktowe, promieniowanie szczątkowe,
promieniowanie mikrofalowe wypełniające przestrzeń Wszechświata, a nie pochodzące od gwiazd, galaktyk lub materii rozproszonej;
zjawisko różnorodnie definiowane i opisywane z wielu perspektyw, najczęściej jako relacja człowieka do sacrum.
Sacharow Andriej D., ur. 21 V 1921, Moskwa, zm. 14 XII 1989, tamże,
fizyk rosyjski;
San qing
[chiń., ‘trójca czystych’],
nazwa odnosząca się do 3 najwyższych, tzw. czystych poziomów niebios i przebywających w nich najwyższych bóstw taoizmu religijnego.
Sandage
[sạ̈ndıdż]
Allan Rex, ur. 18 VI 1926, Iowa City, zm. 13 XI 2010, Gabriel (stan Kalifornia),
astronom amerykański;
Sitter
[sı̣tər]
Willem de, ur. 6 V 1872, Sneek, zm. 20 XI 1934, Lejda,
holenderski astronom i matematyk;
Weizsäcker
[wạiczr]
Carl Friedrich von, baron, ur. 28 VI 1912, Kilonia, zm. 28 IV 2007, Söcking,
syn Ernsta, brat Richarda, niem. fizyk i astrofizyk;
Whitehead
[uạıthed]
Alfred North Wymowa, ur. 15 II 1861, Ramsgate (hrab. Kent), zm. 30 XII 1947, Cambridge,
ang. filozof, matematyk;
filoz. wizja Kosmosu cyklicznego, w którym różnego typu wydarzenia powtarzają się w stałych odstępach czasowych;
fiz. dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni.
zasada wprowadzona do kosmologii w latach 60. XX w. przez amer. fizyka R.H. Dicke’a, potem rozwinięta gł. przez: B. Cartera, H. Everetta, B.S. De Vitta, J.A. Wheelera;
Zeldowicz Jakow B., ur. 8 III 1914, Mińsk, zm. 2 XII 1987, Moskwa,
fizyk rosyjski;
anga
[sanskr. aṅgā ‘człon’],
księga kanoniczna dźinizmu;
astronomia
[gr. ástron ‘gwiazda’, nómos ‘prawo’],
nauka przyrodnicza, której przedmiotem badań są ciała niebieskie, ich rozkład i ruchy w przestrzeni, pochodzenie, budowa oraz ewolucja, a także Wszechświat jako całość.
doktryna
[łac.],
filoz.:
filoz. jedna z odmian filozoficznego dowodu na istnienie Boga (metafizyka);

Słownik języka polskiego PWN

kosmologia
1. «nauka zajmująca się budową i ewolucją wszechświata jako całości»
2. «zespół wyobrażeń o pochodzeniu, strukturze, istocie i końcu wszechświata, właściwy danej religii lub systemowi filozoficznemu»

• kosmologiczny • kosmolog
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia