korzeniem

Encyklopedia PWN

cykoria podróżnik, Cichorium intybus,
gatunek leczn., przem. i warzywnej rośliny z rodziny astrowatych (złożonych), rosnącej dziko w Europie, na Uralu, Bliskim Wschodzie, w północnej Afryce, zawleczonej także do innych części świata;
cypryśnik, dawniej zw. cisowcem, Taxodium, Schubertia (od nazwiska pol. botanika M. Szuberta),
rodzaj z rodziny cypryśnikowatych, obejmujący 1 gat. drzewa — c. błotny (T. distichum), występujący w południowo-wschodnich rejonach Ameryki Północnej.,
cytokininy
[gr.],
hormony roślinne (fitohormony) uczestniczące w regulacji: podziałów komórkowych (cytokinezie), różnicowania i organogenezy;
czarnuchowate, mączniki, Tenebrionidae,
rodzina chrząszczy;
Czcheidze Rewaz (Rezo), ur. 8 XII 1926, Kutaisi, zm. 3 V 2015, Tbilisi,
gruziński reżyser filmowy;
czerwiec, Scleranthus,
rodzaj drobnych roślin zielnych (roczne, dwuletnie lub byliny) z rodziny goździkowatych;
czerwiec polski, Porphyrophora polonica,
owad z rodziny czerwcowatych (Margarodidae), z podrzędu czerwców;
czosnaczek pospolity, Aliaria petiolata (A. officinalis),
gatunek rośliny dwuletniej lub byliny z rodziny kapustowatych (krzyżowych);
Ćosić Dobrica, ur. 29 XII 1921, Velika Drenova k. Trstenika, zm. 18 V 2014, Belgrad,
serbski pisarz i publicysta;
Daleki Wschód, ang. Far East, ros. Dạlnij Wostọk,
nazwa przyjęta w eur. kręgu kulturowym dla polit.-gosp. obszaru o niejednoznacznie określanych granicach we wschodniej Azji, nad O. Spokojnym.
dalia, georginia, Dahlia,
rodzaj z rodziny astrowatych (złożonych);
geol. ruchy górotwórcze w późnym prekambrze, ok. 1,1–0,95 mld lat temu;
inform. informacje wyrażone w pewnym języku;
górna warstwa gleby (do głębokości 10 cm), poprzerastana, silnie związana korzeniami i rozłogami wieloletnich roślin, głównie traw, roślin motylkowatych, ziół i chwastów (darń trwałych łąk oraz pastwisk) lub samych traw (darń trawników, boisk, terenów rekreacyjnych);
Daskylejon, gr. Daskýleion,
w starożytności miasto we Frygii (północna Azja Mniejsza), nad jez. Daskylitis (ob. Manyas);
De Havilland
[dı hạ̈wılənd]
Olivia, ur. 1 VII 1916, Tokio,
amerykańska aktorka filmowa;
dehydratacja
[łac.-gr.],
odwodnienie:
stadium rozwojowe rośliny, w którym jej organy użytkowe osiągają pożądane cechy technol. (zbiorcze).
Dover
[də̣ur]
Thomas, ur. 1660, hrab. Warwickshire, zm. 1742(?), Londyn,
ang. lekarz i podróżnik;
drewno, ksylem,
bot. niejednorodna tkanka przewodząca występująca wewnątrz organów roślinnych (nie dochodząca do ich naturalnej powierzchni) u roślin naczyniowych, charakteryzująca się obecnością elementów trachearnych, rozprowadzająca wodę i sole mineralne;

Słownik języka polskiego PWN

korzenie «pochodzenie, rodowód»
korzeń
1. «organ niektórych roślin, przytwierdzający je do podłoża oraz pobierający z gleby wodę z solami mineralnymi»
2. «dolna część jakiegoś organu, znajdująca się wewnątrz ciała»
3. «roślina zawierająca olejki eteryczne, używana jako przyprawa»

• korzeniowy • korzonek
korzeń fiołkowy «kłącze kosaćca»
korzeń palowy «korzeń główny rosnący prosto w dół, otoczony krótkimi korzeniami bocznymi»
korzeń powietrzny «korzeń wyrastający z pędów nadziemnych rośliny, pobierający wodę z powietrza»
korzeń przybyszowy «korzeń wyrastający u podstawy pędu lub z innych nadziemnych części roślin»
korzeń spichrzowy «gruby korzeń magazynujący substancje pokarmowe»
korzeń wiązkowy «korzeń składający się z wielu cienkich, bogato rozgałęziających się korzeni przybyszowych»
guzowatość korzeni «bakteryjna choroba roślin»
korzyć się «okazywać pokorę, uległość wobec kogoś»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia