kontynentalna

Encyklopedia PWN

system rygorów ekonomicznych wprowadzonych przez cesarza Napoleona I na mocy dekretu berlińskiego z 21 XI 1806, skierowanych przeciw Wielkiej Brytanii; → blokada kontynentalna.
system rygorów ekonomicznych wprowadzonych przez cesarza Napoleona I na mocy dekretu berlińskiego z 21 XI 1806, skierowanych przeciw Wielkiej Brytanii;
władza ustawodawcza kolonii (następnie stanów) amerykańskich przed, w trakcie i po wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych 1775–83.
tradycyjna, podstawowa jednostka podziału skorupy ziemskiej — duży fragment skorupy kontynent., obejmujący kontynent, szelf i skłon kontynentalny;
skłon kontynentalny, stok kontynentalny,
forma dna oceanicznego, powierzchnia obrzeżająca kontynenty, opadająca od krawędzi szelfu do głębokości 2500–3000 m (dno basenu oceanicznego).
część świata obejmująca 4/5 powierzchni Eurazji, największego kontynentu na kuli ziemskiej, na półkulach wschodniej (bez Półwyspu Czukockiego) i północnej (bez części Archipelagu Malajskiego);
zewnętrzna warstwa Ziemi, stosunkowo sztywna i chłodna, stanowiąca górną, położoną powyżej nieciągłości Mohorovičicia część litosfery;
ryft
[ang.],
geol. wielka, obniżona wzdłuż uskoków strefa tektoniczna, rozwinięta w obrębie kontynentalnej lub oceanicznej skorupy ziemskiej.
geol. sformułowana w latach 60. XX w. i obecnie niemal powszechnie akceptowana teoria wyjaśniająca — w ramach spójnej koncepcji, zakładającej ruch płyt litosfery — rozrost dna oceanicznego, dryf kontynentów, rozwój wielkich struktur tektonicznych oraz przejawy wulkanizmu i sejsmiczności Ziemi.
kontynent na półkuli zachodniej, obejmujący północną część Ameryki.
część świata położona w całości na półkuli północnej, na pograniczu półkuli zachodniej i wschodniej, stanowi wraz z Azją kontynent zwany Eurazją.
kontynent na półkuli zachodniej, część Ameryki;
subdukcja
[łac.],
podsuwanie się jednej płyty litosfery pod inną płytę litosfery;
szelf
[ang. shelf ‘półka’],
najniższa, płaska (maksymalny spadek 2°) część kontynentu, zalana przez morze, rozciągająca się do średniej głębokości 200 m;
kontynent położony w większości na półkuli wschodniej, po obu stronach równika;
najmniejszy kontynent na Ziemi, położony na półkulach wschodniej i południowej;
geol. zderzenie kontynentów, mniejszych bloków kontynentalnych lub łuków wyspowych wskutek zbieżnego ruchu płyt litosfery.
ocean, ocean światowy, wszechocean,
hydrol. słona powłoka wodna kuli ziemskiej, główna część hydrosfery, obejmująca ogół oceanów i mórz;

Słownik języka polskiego PWN

litosfera kontynentalna «sfera kuli ziemskiej, na którą składa się skorupa kontynentalna i górna część płaszcza Ziemi»
kontynent
1. «wielki obszar lądu otoczony morzem i oceanem»
2. «ziemia w przeciwieństwie do morza»
3. «masyw lądowy Europy (bez Anglii)»

• kontynentalny
blok kontynentalny «część skorupy ziemskiej położona powyżej den oceanicznych»
klimat kontynentalny «klimat, który cechuje niewielka ilość opadów, gorące lato i mroźna zima»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia