konstrukcyjne

Encyklopedia PWN

Horta
[ortạ]
Victor Wymowa, ur. 6 I 1861, Gandawa, zm. 8 IX 1947, Bruksela,
architekt belgijski;
gałąź przemysłu obejmująca otrzymywanie metali z: rud i koncentratów, metalonośnych półproduktów z procesów metalurgicznych (pyły, szlamy z procesów elektrolizy i elektrorafinacji metali, głównie cynku i miedzi, oraz żużle), złomu (m.in. akumulatorowego), a także recykling oraz przeróbkę plastyczną odlanych do form metali (odlewanie) w zakładach przeróbki plastycznej (walcowniach, kuźniach, ciągarniach, prasowniach, tłoczniach) na półwyroby i wyroby gotowe, znajdujące zastosowanie w gospodarce, a zwłaszcza w przemyśle maszynowym, budownictwie i transporcie.
kaseta magnetofonowa, kaseta audio,
kaseta z taśmą magnet. służąca do zapisywania i odtwarzania dźwięku przy użyciu magnetofonu kasetowego;
linie przecięcia powierzchni kadłuba statku wodnego 3 rodzinami płaszczyzn wzajemnie do siebie prostopadłych;
Ławoczkin Siemion A., ur. 28 III 1900, Smoleńsk, zm. 9 VI 1960, Moskwa,
ros. konstruktor lotn., generał;
mikroskop elektronowy transmisyjny, ang. Transmission Electron Microscope (TEM),
przyrząd do badania (obrazowania) struktury ciał, gł. ciał stałych, w którym wykorzystuje się strumień elektronów o dużej energii skupiany przez soczewki elektromagnetyczne;
Nowicki Maciej, ur. 26 VI 1910, Czyta (Syberia), zm. 31 VIII 1950, Egipt,
polski architekt i grafik.
miara zdolności tworzenia za pomocą spawania dobrych złącz (tj. takich, które spełniałyby określone wymagania);
rodzaj systemu telekomunikacyjnego, złożonego z urządzeń służących do przesyłania sygnałów elektr. i mających określone cechy konstrukcyjne;
America
[ämẹrikə],
amerykański jacht żaglowy, szkuner 2-masztowy;
arkada
[wł. arcata],
element architektoniczny składający się z 2 podpór (filarów, kolumn) połączonych łukiem, najczęściej w rzędzie;
Aspdin
[ạ̈spdın]
Joseph, ur. 1779, zm. 20 III 1855,
ang. wynalazca, z zawodu murarz;
dyfuzyjne nasycanie warstwy wierzchniej przedmiotów ze stali azotem w celu jej utwardzenia oraz zwiększenia odporności na ścieranie i zmęczenie;
naukozn. działalność wyspecjalizowanych pracowników, instytucji i organizacji naukowych, prowadzona metodycznie, zgodnie z procedurami dochodzenia do twierdzeń, odkryć i wynalazków, ich weryfikacji i kontroli, przyjętymi w danej dyscyplinie i danej epoce historycznej (metodologia nauk); podstawowy składnik nauki w aspekcie dynamicznym, czynnościowym.
baza
[gr. básis ‘podstawa’],
technol. element geom. — powierzchnia, linia, punkt przedmiotu (części maszyny), używany do określania położenia innej powierzchni, linii lub punktu w tym samym lub współpracującym przedmiocie;
Benz
[benc]
Karl Friedrich Wymowa, ur. 25 XI 1844, Karlsruhe, zm. 4 IV 1929, Ladenburg (Badenia-Wirtembergia),
niemiecki konstruktor i przemysłowiec; twórca pierwszych samochodów z silnikiem benzynowym.
beton
[fr. < łac.],
materiał budowlany wieloskładnikowy uzyskiwany przez zmieszanie w odpowiednich proporcjach kruszywa drobnego i grubego (np. piasku i żwiru) ze spoiwem mineralnym (najczęściej cementem) i wodą, a następnie stwardnienie uzyskanej mieszanki betonowej (niekiedy pot. zw. też b.);
awangardowe ugrupowanie artystyczne, działające 1924–26 w Warszawie, niemające statusu formalnego;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

konstrukcja
1. «sposób, w jaki połączone są elementy tworzące jakąś całość»
2. «rzecz skonstruowana, zbudowana»
3. «konstruowanie, budowanie»
4. «metoda wykreślania figur geometrycznych na podstawie odpowiednich danych»

• konstrukcyjny • konstrukcyjnie
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia