konstrukcyjne

Encyklopedia PWN

żegl. odległość mierzona pionowo w połowie długości statku wodnego od płaszczyzny konstrukcyjnej linii wodnej do poszycia dna;
żegl. linia teoret. kadłuba statku wodnego, do której statek może się zanurzyć (wg założeń projektowych);
stal (stopowa lub węglowa) przeznaczona na konstrukcje budowlane, części maszyn i urządzeń pracujących w temperaturze od –40 do 300°C, w nieagresywnym chemicznie środowisku;
kompozyt
[łac. compositus ‘złożony’],
materiał utworzony z co najmniej 2 komponentów (faz) o różnych właściwościach w taki sposób, że ma właściwości lepsze i/lub właściwości nowe (dodatkowe) w stosunku do komponentów wziętych osobno lub wynikających z prostego sumowania ich właściwości;
stal
[niem.],
przerobiony plastycznie techniczny stop żelaza z węglem zawierający do 2,11% węgla oraz inne pierwiastki pochodzące z surowców i paliw stosowanych podczas otrzymywania stali (składniki zwykłe i domieszki) lub dodawane celowo (składniki stopowe).
łuk, łęk,
arch. element konstrukcyjny lub dekoracyjny, zakrzywiony i podparty na obu końcach.
zbiór dokumentów opisujących obiekt techn. oraz działania umożliwiające jego wyprodukowanie (dokumentacja konstrukcyjna i technol.-produkcyjna), eksploatację i obsługę (d.t. ruchowa), a także niekiedy kasację (złomowanie, rozbiórkę) i odzyskiwanie surowców (dokumentacja recyklingu); może zawierać rysunki, schematy, wykresy, nomogramy itp. oraz dokumenty tekstowe — obliczenia, wykazy, instrukcje, specyfikacje techn., często w formie tabel. Zakres i skład d.t. zależy od rodzaju wyrobu.
technologiczna maszyna robocza do obróbki przedmiotów w celu nadania im wymaganego kształtu, wymiarów i gładkości powierzchni;
nurt w architekturze europejskiej lat 40.–60. XX w., charakteryzujący się użyciem betonu jako materiału do formowania różnych kształtów, surowym monumentalizmem form, niezafałszowaną ekspresją materiałów oraz powierzchniową fakturą odsłaniającą metody konstrukcyjne.
Czerwiński Wacław, ur. 16 XI 1900, Czortków (Ukraina), zm. 17 VI 1988, Toronto,
polski konstruktor szybowców i samolotów.
części maszyn, elementy maszyn,
elementy wchodzące w skład maszyn;
Modrzejewski Rudolf, Ralph Modjeski Wymowa (od 1877), ur. 27 I 1861, Bochnia lub Kraków, zm. 26 VI 1940, Los Angeles,
polski inżynier, budowniczy wielkich mostów.
Piano Renzo, ur. 14 IX 1937, Genua,
architekt włoski; jeden z najwybitniejszych architektów końca XX i początku XXI w..
staliwo, stal lana,
stal odlewana do form odlewniczych, nie poddawana obróbce plast.;
mat. zagadnienie konstrukcyjne podziału dowolnego kąta na 3 równe części.
Tupolew Andriej N., ur. 10 XI 1888, Pustomasowo k. Tweru, zm. 23 XII 1972, Moskwa,
rosyjski konstruktor samolotów bombowych i pasażerskich, aerodynamik, generał.
złącze klejowe, połączenie klejowe,
miejsce połączenia 2 lub więcej elementów za pomocą kleju;
Dąbrowski Jerzy, ur. 8 IX 1899, Nieborów, zm. 17 IX 1967, Renton (USA),
polski konstruktor samolotów, projektant nowoczesnego profilu skrzydła.
budynek przystosowany konstrukcyjnie i funkcjonalnie do celów mieszkalnych;
Gaudí Antonio Wymowa, katalońskie Antoni Gaudí i Cornet, ur. 25 VI 1852, Reus, zm. 10 VI 1926, Barcelona,
architekt hiszpański (kataloński), wybitny i oryginalny twórca końca XIX i początku XX w..

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

konstrukcja
1. «sposób, w jaki połączone są elementy tworzące jakąś całość»
2. «rzecz skonstruowana, zbudowana»
3. «konstruowanie, budowanie»
4. «metoda wykreślania figur geometrycznych na podstawie odpowiednich danych»

• konstrukcyjny • konstrukcyjnie
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia