konoidą

Encyklopedia PWN

helikoida
[gr. hélix, hélikos ‘skręcony’, eídos ‘kształt’],
powierzchnia śrubowa ogólna,
mat. powierzchnia powstała przez obrót krzywej dokoła ustalonej prostej (osi) i jednoczesny ruch wzdłuż tej prostej, przy stałym stosunku szybkości tych ruchów;
Archimedes, Archimḗdēs, ur. ok. 287 p.n.e., Syrakuzy, zm. ok. 212 p.n.e., tamże,
grecki matematyk, fizyk i inżynier, odkrywca i wynalazca.

Słownik języka polskiego PWN

konoida mat. «powierzchnia powstała przez ruch prostej, stale równoległej do ustalonej płaszczyzny i przecinającej ustaloną prostą»
• konoidalny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia