komunalna

Encyklopedia PWN

ekon. dział gospodarki narodowej, którego celem jest zaspokajanie materialno-bytowych potrzeb ludności, wynikajacych z warunków jej życia w mieście.
instytucje oszczędnościowo-kredytowe;
prawa majątkowe, a w szczególności prawa własności przysługujące jednostkom samorządu terytorialnego;
w Polsce od 1990 powoływane przez gminy w celu wspólnego wykonywania zadań na podstawie uchwał rad gmin;
banki zakładane i wyposażone w kapitał zakładowy przez władze związków terytorialnych (miast i gmin).
obligacje emitowane na niemieckim rynku finansowym przez bank hipoteczny lub bank sektora publicznego i zabezpieczone pożyczką dla tego sektora;
ekon. systemy powiązań i zależności między różnego rodzaju instytucjami bankowymi, zwykle określone przez prawo bankowe w danym kraju, które ustala m.in. rolę banku centralnego, rodzaje banków, ich zakres działania oraz zadania nadzoru bankowego.
ekon. działalność rządu i samorządów terytorialnych;
woj. w południowej Polsce;
dług publiczny, dług państwowy,
całkowita kwota zobowiązań podmiotów sektora finansów publicznych (w szczególności Skarbu Państwa), jednostek samorządu terytorialnego oraz funduszów celowych wobec wierzycieli zarówno krajowych (dług publiczny krajowy), jak i zagranicznych (dług publiczny zagraniczny), ustalona po dokonaniu konsolidacji, tzn. po wyeliminowaniu wzajemnych zobowiązań tych podmiotów.
higiena
[gr. hygieinós ‘zdrowy’, ‘zdrowotny’],
gałąź medycyny; nauka zajmująca się badaniem wpływu czynników środowiska naturalnego, sztucznego i społ. na człowieka, jego zdrowie i życie.
woj. (od 1999) w środkowopółnocnej części Polski; graniczy z woj.: pomor. na północy, warmińsko-mazurskim i mazowieckim na wschodzie, łódzkim na południowym wschodzie oraz z wielkopol. na południu i zachodzie; utworzone z woj.: włocławskiego, części bydgoskiego i toruńskiego;
ochrona wszystkich elementów środowiska przed niekorzystnym wpływem działalności człowieka i zachowanie ich możliwie naturalnego charakteru; także racjonalne, zgodne z prawami przyrody i rozwoju społecznego kształtowanie środowiska życia człowieka w taki sposób, aby elementy przyrody łączyły się harmonijnie z wytworami techniki i cywilizacji.
odpady, odpadki, śmieci, nieczystości,
uboczne produkty działalności człowieka, nieprzydatne w miejscu i czasie, w którym powstały, szkodliwe lub uciążliwe dla środowiska przyrodniczego; definicja prawna odpadów jest zawarta w ustawie o odpadach („Dziennik Ustaw” z 2001 nr 62, poz. 628).
policja komunalna, powołana XII 1939 w starostwach na podstawie zarządzenia generalnego gubernatora H. Franka z 17 XII 1939.
przejęcie kierownictwa nad szkołami przez władze świeckie;

Słownik języka polskiego PWN

komunalny «podlegający samorządowi miejskiemu»
usługi komunalne «odpłatne świadczenie czynności związanych z pogrzebem jakiejś osoby»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia