kombinowaną

Encyklopedia PWN

garbowanie wykorzystujące kilka rodzajów garbowania;
podstawowy proces wyprawy skór, w którym odpowiednio przygotowana skóra surowa (golizna) zostaje przekształcona w skórę wyprawioną.
mat. umowne sposoby symbol. przedstawiania wartości liczbowych.
broń służąca do polowania na zwierzynę;
fotointerpretacja
[gr.-łac.],
postępowanie mające na celu rozpoznanie i identyfikację obiektów, zjawisk i procesów zachodzących na powierzchni Ziemi, a odwzorowanych na zdjęciach lotniczych lub satelitarnych;
boks
[ang.],
techn. wyprawiona, licowa skóra bydlęca (tzw. bukat), cielęca, świńska lub dwoina (ze sztucznym licem), garbowana chromowo lub w sposób kombinowany;
buzdygan
[tur., ‘pałka’, ‘maczuga’],
broń obuchowa pochodzenia wschodniego o głowicy złożonej z 6 lub więcej metalowych piór, na dość krótkim prostym trzonie;
combine-painting
[kəmbạın pẹıntıŋ; ang.],
malarstwo kombinowane,
pojęcie wprowadzone przez R. Rauschenberga na określenie jego prac realizowanych od 1955, w których malarstwo łączyło się z fotografią, ilustracjami, fragmentami rozmaitych materiałów oraz przedmiotami trójwymiarowymi;
culpa dolo exorta
[łac., ‘wina kombinowana’],
prawo → wina.
przemarsz wojsk w szyku zwartym, pieszo, krokiem defiladowym, na pojazdach mechanicznych i wozach bojowych lub pieszo i na pojazdach mechanicznych, wozach bojowych (przemarsz kombinowany) z oddaniem honorów dowódcy przyjmującemu paradę (dowódcy przeprowadzającemu przegląd musztry).
garbowanie przy użyciu garbników miner., najczęściej chromowe;
garbowanie garbnikami roślinnymi (np. kebraczo, korą dębową, sumakiem);
metoda wyznaczania współrzędnych geodezyjnych punktu w terenie na podstawie znanych współrzędnych innych punktów;
skóry garbowane chromowo lub w sposób kombinowany;
Kerczeński, Półwysep, Kercz, Kerch, ukr. Kerczenśkyj piwostriw, Kerchens'kyi pivostriv, ros. Kierczenskij połuostrow, Kerčenskij poluostrow,
wschodnia część Półwyspu Krymskiego, na Ukrainie;
system transportu osób i ładunków za pomocą pojazdów poruszających się po wyznaczonym torze.
konwertor
[ang. < łac.],
hutn. zbiornik z blachy stalowej, wyłożony materiałem ogniotrwałym, służący do przeprowadzania procesu utleniania (w wysokich temperaturach) domieszek w ciekłym wsadzie metalowym przez przedmuchiwanie go powietrzem lub wdmuchiwanie tlenu (albo przedmuchiwanie tlenem);
Landau Lew D., ur. 22 I 1908, Baku, zm. 1 IV 1968, Moskwa,
rosyjski fizyk teoretyk.
w średniowieczu spółka handlowa okrętowa lub rybacka;
melioracje
[łac. melioratio ‘ulepszenie’],
zespół zabiegów techn., agro- i fitotechn. oraz organizacyjno-gosp., służących regulacji stosunków wodnych w celu trwałego poprawienia zdolności produkcyjnych gleb uprawnych, ochrony i kształtowania zasobów wodnych i glebowych, przywracania walorów środowiskowych terenom zdegradowanym i zdewastowanym, a także w celu przystosowania terenu do hodowli ryb (stawy rybne);

Słownik języka polskiego PWN

kombinować
1. «łączyć różne elementy w określoną całość»
2. pot. «szukać rozwiązania problemu, zastanawiając się nad nim»
3. pot. «nieuczciwe coś załatwiać lub robić podejrzane interesy»
4. pot. «majstrować w czymś»
5. pot. «o kobiecie i mężczyźnie: nawiązywać intymne stosunki»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia