komórkową

Encyklopedia PWN

komórkowa błona, plazmolema, plazmalemma, błona plazmatyczna,
biol. jeden z rodzajów błon komórki otaczający każdą komórkę prokariotyczną i eukariotyczną; oddziela cytoplazmę od środowiska zewnętrznego komórki.
bot. podstawowy składnik komórki roślinnej (z anatomicznego punktu widzenia);
oddychanie komórkowe, utlenianie biologiczne,
zachodzące w żywych komórkach procesy rozkładu różnych substancji organicznych, dostarczające niezbędnej do życia energii.
biol. organellum zawierające główny zasób informacji genetycznej (ok. 99%) zakodowanej w DNA chromatyny (pozostała część informacji jest zawarta w DNA mitochondriów oraz plastydów roślin i fotoautotroficznych Protista).
uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących w komórce między kolejnymi podziałami mitotycznymi (tj. w okresie interfazy);
biol. aktywne metabolicznie składniki komórki o specyficznej budowie i funkcji;
połączenie protoplastów 2 komórek, w którego wyniku powstaje jedna komórka hybrydowa;
macierz jądra komórkowego, macierz jądrowa, matriks jądrowa,
nierozpuszczalna sieć białkowa pozostająca w wyizolowanym jądrze komórkowym po usunięciu histonów, słabo związanych białek niehistonowych oraz większości kwasów nukleinowych;
urządzenie radiokomunik. nadawczo-odbiorcze, stanowiące wyposażenie abonenta systemu telefonii komórkowej;
system radiotelefonii, w którym cały obsługiwany obszar (obejmujący kraj, kilka krajów lub kontynentów) jest podzielony na sąsiadujące ze sobą mniejsze obszary, zw. komórkami.
wtręty komórkowe, inkluzje komórkowe,
biol. martwe (nieaktywne metabolicznie) składniki komórek pro- i eukariotycznych;
sieć komórek (symulowanych w pamięci komputera), z których w danej chwili każda może przyjmować jeden z wielu stanów;
beton lekki o porowatej strukturze;
bot. warstwa komórek zamknięta na podobieństwo ściany, rury rozdzielającej (ze względu na przepływ) 2 obszary: wewnętrzny i zewnętrzny części organizmu roślinnego.
bot. wodny roztwór soli mineralnych i składników organicznych (np. cukrów, aminokwasów, kwasów organicznych, barwników), wypełniający wakuole komórki roślinnej.
tworzywa sztuczne zawierające w strukturze puste przestrzenie;
namnażanie identycznych genów (klonowanie DNA) bądź organizmów;
biol. najmniejsza występująca w przyrodzie, zdolna do życia, samoodtwarzająca się struktura o złożonej organizacji.
dział telekomunikacji związany z przesyłaniem wiadomości na odległość przy użyciu fal elektromagnetycznych, gł. fal radiowych;
cytoplazma
[gr.],
biol. obszar w komórce oddzielony od środowiska zewnętrznego błoną komórkową (w komórkach eukariotycznych — obszar między błoną komórkową i otoczką jądrową);

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

komórka
1. «niewielkie pomieszczenie służące jako skład opału, narzędzi, rupieci»
2. pot. «telefon komórkowy»
3. «podstawowa jednostka strukturalna i funkcjonalna organizmów roślinnych i zwierzęcych»
4. «część jakiegoś urządzenia, stanowiąca najmniejszy jego element»
5. «najmniejsza jednostka organizacyjna w przedsiębiorstwach lub organizacjach»
6. «przegroda z wosku o sześciokątnym przekroju, zasadnicza część plastra pszczelego»

• komóreczka • komórkowy
błona komórkowa «błona ograniczająca powierzchnię komórek»
organelle komórkowe «struktury cytoplazmy komórek roślinnych i zwierzęcych związane z określonymi funkcjami»
telefonia komórkowa «system naziemnej ruchomej łączności dwukierunkowej, w której, dzięki wielokrotnemu wykorzystaniu tych samych kanałów, można obsłużyć bardzo dużą liczbę abonentów»
telefon komórkowy «telefon bezprzewodowy działający w zasięgu stacji nadawczo-odbiorczej, pozwalający na prowadzenie rozmowy osobie przemieszczającej się z miejsca na miejsce»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia