komórki

Encyklopedia PWN

grupy komórek, oddzielających w stadium późnej neuruli kręgowców komórki cewki nerwowej od ektodermy;
hemocytoblast
[gr.],
komórka macierzysta krwi, komórka pnia krwi, komórka pienna krwi,
komórki macierzyste wszystkich typów krwinek;
med. rozwój tkanki nowotworowej;
onkogeny
[gr.],
genet. zmutowane wersje genów stymulujących normalny wzrost komórki (protoonkogeny), powodujące transformację nowotworową;
organogeneza
[gr. órganon ‘narząd’, génesis ‘powstawanie’],
biol.:
osłony jajowe, błony jajowe,
biol. struktury otaczające komórkę jajową, mające znaczenie ochronne, a często także odżywcze;
osteocyty
[gr. ostéon ‘kość’, kýtos ‘komórka’],
komórki kostne,
rodzaj komórek tworzących tkankę kostną;
restrykcja w zakresie MHC, restrykcja w zakresie HLA,
rozpoznawanie przez limfocyty T antygenów prezentowanych im w kontekście białek gł. układu zgodności tkankowej (MHC układ antygenów); ludzkie cząsteczki MHC są określane jako HLA (HLA układ antygenów);
bot. podstawowy składnik komórki roślinnej (z anatomicznego punktu widzenia);
zespół komórek o określonej budowie i pochodzeniu, zajmujący dane miejsce w organizmie i pełniący odpowiednie funkcje;
tropizmy
[gr.],
fizjol. rodzaje wzrostowych ruchów roślin wielokomórkowych oraz reakcje niektórych zwierząt (np. stułbi, dżdżownicy, polipów jamochłonów) zachodzące w wyniku kierunkowo działającego bodźca.
fizjol. zrównoważenie procesów wymiany wody i soli mineralnych między organizmem a środowiskiem;
wydzielanie, sekrecja,
fizjol. wytwarzanie przez komórki wydzielnicze i wyprowadzanie poza ich obręb wydzielin regulujących czynność komórek i narządów własnego organizmu, wpływających na zachowanie się innych osobników (feromony) lub służących do uśmiercania ofiary (jady zwierząt);
biol. białka błony komórkowej umożliwiające przyleganie komórki do innej komórki lub do substancji (macierzy) międzykomórkowej oraz wytyczające kierunek ruchu (migracji) komórek w środowisku zewnątrzkomórkowym (np. komórek śródbłonkowych w procesie angiogenezy).
akson
[gr. áxōn ‘oś’],
neuryt, wypustka osiowa,
pojedyncza, zwykle długa wypustka komórki nerwowej (neuronu) przewodząca impulsy nerwowe od ciała komórki (perikarionu) do zakończeń nerwowych;
astrocyty, komórki glejowe, komórki gwiaździste, glej gwiaździsty,
anat. największe (8–15 µm) komórki tkanki glejowej;
biol. substancja międzykomórkowa zlokalizowana na granicy nabłonka i tkanki łącznej oraz wokół komórek tłuszczowych, komórek Schwanna i włókien mięśniowych;
Boveri Theodor Heinrich Wymowa, ur. 12 X 1862, Bamberg (Bawaria), zm. 15 X 1915, Würzburg,
niem. zoolog, anatom i cytolog;
centrosom
[łac. centrum ‘środek’, gr. sṓma ‘ciało’],
biol. wyodrębniona część cytoplazmy komórki znajdująca się w pobliżu jądra komórkowego;
chondrocyty
[gr. chóndros ‘ziarnko’, ‘chrząstka’, kýtos ‘komórka’],
komórki chrzęstne,
zool. rodzaj komórek wchodzących w skład tkanki chrzęstnej;

Słownik języka polskiego PWN

komórki inicjalne «komórki zachowujące charakter tkanki twórczej przez cały okres życia rośliny»
komórki kubkowe «komórki wydzielające śluz, występujące m.in. w nabłonku jelita»
komórki tłuszczowe «komórki tkanki łącznej właściwej, których wnętrze wypełnia kropla tłuszczu»
komórka
1. «niewielkie pomieszczenie służące jako skład opału, narzędzi, rupieci»
2. pot. «telefon komórkowy»
3. «podstawowa jednostka strukturalna i funkcjonalna organizmów roślinnych i zwierzęcych»
4. «część jakiegoś urządzenia, stanowiąca najmniejszy jego element»
5. «najmniejsza jednostka organizacyjna w przedsiębiorstwach lub organizacjach»
6. «przegroda z wosku o sześciokątnym przekroju, zasadnicza część plastra pszczelego»

• komóreczka • komórkowy
komórka elementarna «najmniejszy fragment sieci przestrzennej kryształu, jednoznacznie charakteryzujący daną sieć»
komórka krwi «podstawowy składnik krwi»
komórka pamięci «element pamięci komputera»
podział redukcyjny komórek «podział komórek prowadzący do powstawania gamet lub zarodników»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia