komórki

Encyklopedia PWN

wzrok, zmysł wzroku, widzenie,
czynność zmysłowa polegająca na odbiorze informacji o środowisku zewnętrznym za pomocą promieniowania elektromagnetycznego w zakresie długości fal 380–790 nm;
klon
[gr.],
genet. komórki lub całe organizmy identyczne genetycznie (tzn. o identycznym genotypie);
komórkowa błona, plazmolema, plazmalemma, błona plazmatyczna,
biol. jeden z rodzajów błon komórki otaczający każdą komórkę prokariotyczną i eukariotyczną; oddziela cytoplazmę od środowiska zewnętrznego komórki.
koniugacja
[łac.],
genet. jeden z kilku możliwych mechanizmów wymiany DNA między komórkami bakterii, opisany 1946 przez J. Lederberga;
subpopulacja limfocytów dojrzewających i nabywających zdolność do odpowiedzi immunologicznej w grasicy (T od ang. Thymus), odpowiedzialnych za regulację swoistej odpowiedzi immunologicznej oraz bezpośrednie niszczenie antygenów na drodze mechanizmu cytotoksyczności komórkowej;
krystal. trójwymiarowy schemat wewn. budowy ciał krystalicznych;
system radiotelefonii, w którym cały obsługiwany obszar (obejmujący kraj, kilka krajów lub kontynentów) jest podzielony na sąsiadujące ze sobą mniejsze obszary, zw. komórkami.
zool. jeden z rodzajów tkanek zwierzęcych, zróżnicowany pod względem budowy i czynności.
mikrotubule
[gr.],
biol. podstawowy składnik cytoszkieletu komórek eukariotycznych w postaci silnie wydłużonych rurek o średnicy 24 nm.
jeden z układów organizmu współdecydujących o równowadze (homeostazie) podstawowych funkcji biologicznych ustroju (metabolizm, wzrost, rozrodczość, odporność);
pierwotniaki, Protozoa,
jednokomórkowe lub kolonijne organizmy o typowej eukariotycznej (eukarionty) organizacji komórki;
fizjol. przemieszczanie związków mineralnych rozpuszczonych w wodzie ze środowiska zewn. rośliny do jej środowiska wewnętrznego;
anat. wewn. warstwa ściany gałki ocznej (oko);
tkanka krwiotwórcza wypełniająca jamy szpikowe kości;
Bravais’go sieci, sieci brawesowskie,
krystal. czternaście rodzajów sieci przestrzennych różniących się symetrią i rozmieszczeniem węzłów.
jądro, gruczoł nasienny,
anat. męska gonada zawierająca męskie pierwotne komórki płciowe, z których w wyniku spermatogenezy powstają plemniki;
rozwój kości w trakcie rozwoju osobniczego;
makrofagów układ, siateczkowo-śródbłonkowy układ,
zool. funkcjonalna grupa wszystkich typów makrofagów tkankowych i komórek pokrewnych, będących istotnym elementem układu odpornościowego organizmu oraz biorących udział w przebudowie tkanek;
zool. rodzaj tkanki zwierzęcej;
plemnik, spermatozoid,
biol. męskie komórki rozrodcze roślin, grzybów, zwierząt i człowieka; ruchliwe, przystosowane do odszukania komórki jajowej (oocytu) i jej zapłodnienia.

Słownik języka polskiego PWN

komórki inicjalne «komórki zachowujące charakter tkanki twórczej przez cały okres życia rośliny»
komórki kubkowe «komórki wydzielające śluz, występujące m.in. w nabłonku jelita»
komórki tłuszczowe «komórki tkanki łącznej właściwej, których wnętrze wypełnia kropla tłuszczu»
komórka
1. «niewielkie pomieszczenie służące jako skład opału, narzędzi, rupieci»
2. pot. «telefon komórkowy»
3. «podstawowa jednostka strukturalna i funkcjonalna organizmów roślinnych i zwierzęcych»
4. «część jakiegoś urządzenia, stanowiąca najmniejszy jego element»
5. «najmniejsza jednostka organizacyjna w przedsiębiorstwach lub organizacjach»
6. «przegroda z wosku o sześciokątnym przekroju, zasadnicza część plastra pszczelego»

• komóreczka • komórkowy
komórka elementarna «najmniejszy fragment sieci przestrzennej kryształu, jednoznacznie charakteryzujący daną sieć»
komórka krwi «podstawowy składnik krwi»
komórka pamięci «element pamięci komputera»
podział redukcyjny komórek «podział komórek prowadzący do powstawania gamet lub zarodników»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia