klasyczna

Encyklopedia PWN

Wyspiański Stanisław, ur. 15 I 1869, Kraków, zm. 28 XI 1907, tamże,
malarz, dramatopisarz, poeta, inscenizator, reformator teatru, autor Wesela.
ekon. nazwa koncepcji stanu równowagi światowej (nadana przez jej krytyków i powszechnie używana), przedstawionej 1972 przez zespół pod kierownictwem D.L. Meadowsa w I Raporcie dla Klubu Rzymskiego (wydanie polskie pt. Granice wzrostu 1974);
zachowanie, zachowanie się,
psychol. jedno z podstawowych pojęć psychologii; w najszerszym znaczeniu — każda dająca się obserwować reakcja na bodźce z otoczenia lub ogół reakcji i ustosunkowań organizmu żywego do środowiska.
Zaleski Stefan, Lubicz, ur. 1888, zm. 1959,
brat Zygmunta, ekonomista i demograf
Žarnov Andrej, właśc. František Šubík, ur. 19 XI 1903, Kuklov, zm. 16 III 1982, Poughkeepsie (stan Nowy Jork, USA),
słowacki poeta i tłumacz;
związki chemiczne o charakterystycznych właściwościach, m.in. wywołujące reakcje barwne ze wskaźnikami (np. barwią lakmus na niebiesko);
ząbki, łac. denticuli,
arch. ornament w formie rzędu prostopadłościennych kostek,
Zieliński Tadeusz, ur. 14 IX 1859, Skrzypczyńce k. Humania, zm. 8 V 1944, Schöndorf (Bawaria),
filolog klasyczny;
złoty podział, podział harmoniczny,
mat., szt. plast. podział odcinka o długości a na odcinki o długości x i ax, które spełniają warunek ;
Znaniecki Florian Witold, ur. 15 I 1882, Świątniki k. Włocławka, zm. 23 III 1958, Urbana (stan Illinois),
filozof i socjolog, jeden z głównych przedstawicieli socjologii humanistycznej.
żłobkowanie, kanelowanie,
arch. w klasycznych porządkach architektonicznych dekoracja trzonów kolumn lub pilastrów za pomocą pionowych rowków zwanych kanelurami;

Słownik języka polskiego PWN

broń konwencjonalna, klasyczna «wszystkie rodzaje broni z wyjątkiem broni masowej zagłady»
filologia klasyczna «nauka o językach, piśmiennictwie oraz kulturze starożytnej Grecji i starożytnego Rzymu»
kombinacja klasyczna, norweska «konkurencja narciarska dla mężczyzn, składająca się z biegu na dystansie 15 km i skoków na średniej skoczni»
łacina klasyczna «język warstw kulturalnych zachodniej części Imperium Rzymskiego w I w. p.n.e. i w I w. n.e., utrwalony w literaturze rzymskiej»
klasyczny
1. «odnoszący się do starożytnej kultury greckiej i rzymskiej»
2. «związany z kierunkami mającymi charakter nawrotu do antyku»
3. «typowy dla jakichś rzeczy, sytuacji, zachowań itp.»
4. «powstały w okresie przed najnowszymi odkryciami naukowymi i osiągnięciami w danej dziedzinie»

• klasycznie • klasyczność
gimnazjum klasyczne «gimnazjum humanistyczne prowadzące naukę języków starożytnych»
języki klasyczne «język grecki i łaciński»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia