karat
Encyklopedia PWN
jednostka masy stosowana w obrocie kamieniami szlachetnymi i perłami;
karat
dawna miara zawartości złota w stopie;
[wł. carato < gr. kerátion ‘rożek’],
Karat al-Faidijja, Qārat al-Fāidiyyah,
szczyt w górach Al-Dżabal al-Achdar, w Libii.
Karat as-Saba, Qārat as-Sab‘ah,
szczyt w środk. Libii, w paśmie Al-Harudż al-Aswad, wys. 1200m.
stopy, których gł. składnikiem jest złoto, a dodatkami stopowymi gł. miedź, ponadto srebro, platyna, pallad, nikiel, cynk i kadm.
Cullinan
diament o wadze 3106 karatów znaleziony 1905 w Transwalu;
[kạlınən; ang.],
Materiały dodatkowe
Słownik języka polskiego
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)